สวนดอกไม้ในเขตพระราชฐานของวังหลวง บรรยากาศที่เต็มไปด้วยกลิ่นที่อบอวลไปด้วยดอกไม้หอมสดชื่นไม่ได้ทำให้ร่างสูงกำยำองอาจเจ้าของตำแหน่งแม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นจ้าวอารมณ์ดีซักเท่าไหร่เนื่องด้วยมีเรื่องราวที่ทำให้คิดมากมาย
“ถวายพระพรชินอ๋องพ่ะย่ะค่ะ” เสียงบุรุษที่มาใหม่ทำให้จ้าวเฟยหลงหันกลับไปมอง
“อืม” จ้าวเฟยหลงเอ่ยรับคำจากแม่ทัพบูรพาที่มารอเข้าเฝ้าจ้าวหมิงหลงฮ่องเต้ตามที่ได้นัดหมายกันไว้
“ขออภัยพ่ะย่ะค่ะชินอ๋อง ฝ่าบาทเสด็จกลับมาจากท้องพระโรงแล้วพ่ะย่ะค่ะ” ขันทีซ่งที่ได้รับมอบหมายให้เร่งรุดมาบอกแก่ผู้ที่มารอเข้าเฝ้าเอ่ย
จ้าวเฟยหลงเมื่อได้ยินดังนั้นจึงสาวเท้าเดินไปยังห้องทรงพระอักษรของจ้าวหมิงหลงฮ่องเต้ตามด้วยแม่ทัพบูรพาอู๋ป๋าไห่และขันทีซ่ง เมื่อมาถึงก็พบบุคคลที่จะเข้าร่วมปรึกษาหารือครบถ้วน
“ถวายพระพรชินอ๋องพ่ะย่ะค่ะ / ถวายพระพรชินอ๋องพ่ะย่ะค่ะ” ราชครูเฉิน เฉินอี้หวงและเสนาบดีเยี่ย เยี่ยไป๋เจี้ยน
