ตำหนักกุ้ยเฟย
“ฝ่าบาทเสด็จจจจจจจ”
การมาของจ้าวหมิงหลงโดยมิได้ส่งคนมาแจ้งทำให้นางกำนัลขันทีของตำหนักรีบถวายการต้อนรับอย่างฉุกละหุก ตาคมของพญามังกรมองกวาดไปทั่วตำหนักและมองบรรดานางกำนัลและขันทีที่ยืนอยู่ เมื่อได้คำตอบที่ตนคิดก็ก้าวเดินเข้าไปด้านในตำหนักอย่างไม่รีรอ
“ถวายพระพรฝ่าบาทเพคะ” ร่างบางของเจ้าของตำหนักก้าวออกจากที่นอนรีบลุกขึ้นมาต้อนรับโอรสสวรรค์อย่างรวดเร็วเมื่อได้ยินเสียงประกาศการเสด็จหน้าตำหนัก เสียงหวานเอ่ยถวายพระพรอย่างยินดี
“ลุกขึ้นเถิด”
“ขอบพระทัยเพคะ หม่อมฉันไม่ทราบว่าฝ่าบาทจะเสด็จมาจึงไม่ได้เตรียมตัวต้อนรับ โปรดประทานอภัย” เฉินกุ้ยเฟยดีใจมากที่อีกฝ่ายมาหาถึงแม้จะไม่ได้บอกกล่าวก็ตาม นับตั้งแต่สองเดือนก่อนที่ทรงประกาศไม่เสด็จวังหลังเนื่องจากติดพันราชกิจ ครั้งนี้ถือเป็นครั้งแรกที่เป็นการเสด็จฝ่ายในแถมยังเสด็จมาหานางจะไม่ให้นางดีใจได้อย่างไร
“ไม่เป็นไรข้าเองที่มาหาสนมรักโด
