Chapter Nineteen

1151 Words
Matapos makapagpaalam ni Marlon ay bumalik na ako sa loob ng bahay. Hindi ko alam kung paano ako nakapanhik sa ikalawang palapag ng bahay. Ang alam ko lang, masaganang umaagos ang mga luha habang pinagmamasdan si Vince na mahimbing na natutulog. At noon ko lang napansin ang lungkot sa mukha niya. Even at sleep, he looked so sad… and tired. I can only imagine the pain he’s been through sa pagkawala ng lola niya. Nanumbalik sa akin ang mga alaala noong dito nakitira sina Vince at ang lola niya. Naging saksi ako kung gaano ka-close ang dalawa at kung gaano kamahal ni Vince ang lola niya. Maingat na tumabi ako kay Vince sa kama at marahang niyakap siya mula sa likod niya. Sa pamamagitan man lang ng yakap na `yon ay mabawasan ang sakit na nararamdaman ni Vince. Hindi ko alam kung anong oras ako nakatulog. Nang magising ako kinabukasan ay wala na si Vince sa tabi ko. Dali-dali akong pumunta ng CR para mag banyo at mag toothbrush. Pagkatapos ay bumaba ako para hanapin ang binata. Sa likod bahay ko siya nahanap—nakaupo sa upuang nakaharap sa lawa. Halatang malalim ang iniisip. Mukhang nakaligo na siya dahil mamasa masa pa ang buhok niya. Tahimik na umupo ako sa tabi niya. Nang magtama ang mga mata namin ay malungkot na ngumiti siya. “Miss na miss ko na si lola,” malungkot na saad niya saka sumubsob sa balikat ko. Hanggang sa naramdaman ko na lang na umiiyak na siya. Marahang hinahaplos ko ang likod niya habang namamasa naman ang sarili kong mga mata. “Ssssshhh. Tama na.” Iyon lang nasabi ko sa kanya dahil hindi ko naman alam kung anong mga salita ang makakapagpalubag ng loob niya. Wala ako sa posisyon para sabihing magiging okay rin ang lahat dahil hindi ko naman alam ang sakit na nararamdaman ni Vince dulot ng pagkawala ng lola niya. Nang bahagya nang kumalma si Vince ay unti-unti siyang nag kwento sa nangyari sa lola niya. Isang araw raw ay nagkasagutan sila ng amain niya na nauwi sa suntukan. Nang umawat ang lola ni Vince para ipagtanggol ang apo ay itinulak ito ni Lucio dahilan para matumba at mabagot ang ulo sa nakausling bato. Nadala pa sa hospital ang lola ni Vince pero sa ikatlong araw lang ay binawian rin ito ng buhay. Nang mga panahong iyon ay nasa New Zealand na siya. At kaya pala hindi na niya ito ma-kontak ay dahil binenta nito ang cell phone na bigay niya dahil walang wala itong panggastos sa hospital dahil hindi rin tumulong ang mama niya. “Kung ako lang, ayokong ibenta `yong phone kasi regalo mo `yon, eh. Pero wala, eh, kinailangan ni lola para sana sa gamot niya. Pero wala rin naming nangyari,” malungkot na saad ni Vince na nakatanaw sa lawa. “Okay lang, Vince. Makakabili pa naman tayo ng maraming cell phone kung tutuusin. Tama lang `yong ginawa mo. You’re trying to save your lola.” Lumingon si Vince sa `kin at saka malungkot na ngumiti. Ang sumunod ay mahabang katahimikan. Nanatili lang kami nakaupo doon habang pinagmamasdan ang tanawin sa harap naming dalawa. Si Vince ang naunang magyayang pumasok na sa loob ng bahay. “Tara na sa loob nang makapag breakfast tayo.” Sabay kaming tumayo at hindi ko mapigilang ngumiti nang kabigin niya ako palapit sa katawan niya at ipulupot sa bewang ko ang isang kamay niya. “I missed you.” “I miss you more, Vince. Sooo much,” sagot ko na humilig pa sa balikat niya. Nang makapasok kami sa loob ng bahay ay hinila niya ako papunta sa sala at pabagsak na umupo kami sa sofa. Hindi ko alam kung anong nangyari at bigla na lang nagbago ang mood ni Vince. Hindi ko na masyadong naaninag ang lungkot sa mga mata niya. “Gutom ka na ba?” pilyong tanong niya sa `kin. Umiling naman ako bilang sagot. “Good,” sagot pa niya. And as if on cue, marahang hinawakan niya ang mukha ko at namalayan ko na lang na unti-unti nang bumababa ang mukha niya hanggang sa maglapat ang mga labi naming dalawa. The kiss transitioned from being subtle to passionate. Hanggang sa naramdaman ko na lang na kinuha ni Vince ang kamay ko at dinala sa ibabaw ng shorts na suot niya. Ramdam ko ang paninigas ng p*********i niya. Nang maghiwalay ang mga labi namin ay tumayo ako para lumuhod sa harap niya. Sinamantala naman ni Vince ang pagkakataong iyon para hubarin ang t-shirt na suot niya. Parang may sariling utak naman ang mga kamay ko na bigla na lang humaplos sa dibdib niya. I playfully teased his n*****s before my hands came crashing down to his fly. I started touching his manhood from the outside of his shorts. Hanggang sa hindi na rin ako nakatiis at tuluyan iyong inilabas para tuluyang sambahin. Bago pa ko yumuko para angkinin ang naghuhumindig na p*********i ni Vince ay tumingin pa ako sa kanya at ngumiti. Shet, mas lalo pa yatang lumaki, naisip ko habang inuumpisahang halikan ang ulo ng p*********i ni Vince. Hanggang sa tuluyan ko iyong isubo sa bibig ko. Nagsimulang magtaas baba ang ulo ko habang si Vince naman ay sinusubukang sagarin ang p*********i niya sa lalamunan ko sa pamamagitan ng pagkadyot at pagpigil sa ulo ko. Halos maluha ako dahil sa laki niyon. “s**t, ang sarap ng bibig mo, Wade,” parang nagdedeliryong saad ni Vince nang subukan kong i-deepthroat siya. “Sige pa, aaaah. Ayan, malapit na ako, Wade.” Mas binilisan ko na ang pagtaas baba ng ulo ko sa p*********i niya na sinabayan ko naman ng mabilis na pagsalsal sa kahabaan ng ari niya. At `di rin nagtagal ay naramdaman ko ang pagbulwak ng masaganang katas niya sa mismong loob ng bibig ko. Napakarami ng nilabas niya. At nang masigurong simot na ang katas niya ay pumunta ako sa kusina para idura ang t***d niya sa lababo. Naramdaman kong sumunod siya sa `kin. Nagsuot lang siya ng shorts at `di na nag abalang magsuot ng damit. “And dami naman no’n,” nakangising saad ko. “Mahigit isang lingo rin akong hindi nakapagpalabas, eh. Masarap ba? Maya round two naman.” Kinurot ko siya sa tagiliran. “Libog mo.” Tumawa lang siya. “Sa labas na tayo kumain at wala na yatang stock ng pagkain. Para makapag grocery na rin tayo pagkatapos.” “Ikaw ang bahala. Ikaw ang boss, eh,” sabi ni Vince. “Boss ka diyan,” sikmat ko sa kanya sa pabirong paraan. Hinawakan naman ni Vince ang isang kamay ko at hinila ako palapit sa kanya. Mataman siyang nakatitig sa mukha ko. “Basta sa kama, ako ang boss. At ikaw ang alipin ko, okay?” Ako naman ang napangiti sa sinabi niya. Ngayon lang yata naging exciting ang maging isang alipin.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD