Halos mag-uumaga na manipis na ang dilim sa labas ng malalaking bintana ng kwarto nila na bahagyang may konting siwang mula sa makamapal na kurtina at ang unang kulay ng madaling araw ay nagsisimula nang gumapang sa langit. Tahimik na ang buong bahay. Wala na ang mararahas na hininga, malalaswang ungol at ang tunog ng nag sasalpukang mga balat.
Sa gitna ng kama, magkatabi sina Charmie at Grae. In spooning position, balot ng kumot ang kalahati ng kanilang mga katawan. May mga unan na nasa sahig, magulo at basa ang bedsheet na hindi na nila inalintana dahil sa pagod nilang mga katawan. At ang hangin sa loob ng silid ay mabigat pa rin sa init ng gabing halos hindi sila natulog. Bago palang lumalamig ang pakiramdam ni Charmie. Ni minsan hindi niya na isip na darating ang araw na mararansan
