Josephine,
“Mangungutang ka sa'kin ng 100? Seriously? We're not even friends and you're asking for money?"
Napapikit ako sa hiya. Hindi ko alam kung gugustuhin kong lamunin na lang ako ng lupa o tumakbo. Pero andito na ako, wala na akong ibang mapagkukunan, at ayaw ko ring umuwi nang naglalakad sa dilim. Paano kasi, 100 pesos nalang talaga ang pera ko. 'Yong 30 pesos, pinambili ko kanina ng ice cream kay Malia. Tapos 'yong 70 pesos, ginamit kong pamasahe sa tricycle papunta dito. Kaya wala ng natira.
"Di ba sabi mo, umuwi na ako? Paano ako uuwi kung wala na akong pera pamasahe? Anong gusto mo, matulog ako dito sa labas ng bahay niyo? Ano nalang ang masasabi ng sambayanan, na kahit isang mamamayan hindi niyo matulungan, paano pa kaya ang buong bayan? Pamilya pa naman kayo ng pulitiko. Ma
