
Mag-isa na namumuhay at naninirahan si Eviona sa isang napakaliit at makipot na silid na matatagpuan sa pinakasukurang bahagi ng isang munting lupang inuupahan. Tubong lalawigan ng Masbate ang dalaga, at napilitan siyang iwan ang kanyang kinagisnang lugar upang makipagsapalaran at subukin ang kapalaran sa Maynila.
Dahil sa labis na kahirapan at kakulangan sa pangangailangan, napagpasyahan niyang huwag nang manatili pa sa probinsya kung saan ang tanging ikinabubuhay ay ang paggugol ng mahabang oras sa bukid—mula sa pagtatanim ng kamoteng kahoy at iba pang pananim, hanggang sa paggapas at pag-aani ng palay na kakarampot naman ang kinikita. Inakala niyang sa lungsod ay mas magkakaroon siya ng pagkakataong umasenso at maiahon ang sarili sa hirap.
Ngunit hindi lamang sa buhay at kabuhayan siya nabigo. Sa larangan naman ng pag-ibig, tatlong beses na niyang sinubukang magtiwala at magmahal, at tatlong beses din siyang nasaktan at napako ang pag-asa. Laging nauuwi sa wala ang kanyang mga relasyon, at hindi niya matagpuan ang lalaking tapat, mapagkakatiwalaan, at magmamahal sa kanya nang buong puso.
Kaya naman sa mga baklang madalas niyang kausap sa trabaho ay tinagurian siyang “tigang”—isang tawag na nagpapahiwatig na walang sinumang nagkagusto sa kanya, walang kasintahan, at tila hindi pinagpala sa pag-ibig at hindi nadidiligan.
Ngunit sa hindi inaasahang pagkakataon, magbabago ang takbo ng kanyang buhay at damdamin nang magkaroon siya ng bagong kapitbahay.
Mula noong lumipat ang bagong kapitbahay sa katabing silid, gabi-gabi ay hindi makaligtas sa pandinig ni Eviona ang iba’t ibang uri ng tunog na nagmumula sa kabilang panig. Naririnig niya ang malalalim at halinghing at mga ungol, ang mahahabang halinghing na puno ng matinding damdamin, at ang mga dirty talk na binabanggit ng babae at lalaki habang panay ang lagitnit higaang baka na gamit nila. Binibigkas ng mga ito kung gaano kasarap ang ginagawa sa gitna ng init at pagnanasa. Kasabay nito ay ang sunod-sunod na tunog ng pagtatagpo ng mga katawan, ang malalakas na kalampagan, at ang walang humpay na lagitnit ng higaan na tila sumasabay sa tindi ng nararamdaman ng mga nasa loob.
Hanggang sa hindi niya namalayan ni Eviona, gabi-gabi na rin siyang dinadalaw ng mga panaginip na puno ng pagnanasa at init, mga pangyayaring hindi pa niya nararanasan sa tunay na buhay. At tuwing siya ay nagigising, nadarama niya ang kakaibang pakiramdam sa kanyang katawan—isang damdamin na bago sa kanya at nag-iiwan ng matinding kaba at pagkamangha. Mula noon, naging madalas na pangarap at hiling ni Eviona na maranasan din mismo ang tila matinding kaligayahang naririnig niya gabi-gabi. Nais niyang damdamin ang bawat damdaming ipinapahayag ng mga halinghing, ang bawat bugso ng hininga, at ang bawat tunog na dulot ng wagas na pagnanasa at lahat ng ito ay nais niyang maranasan kasama ang lalaking nagngangalang Jepoy.
At ang kanilang mainit, madamdamin, at puno ng pagnanasang pag-iibigan ay nagsimula dahil lamang sa isang simpleng pagkakamali at hindi sinasadyang pangyayari. Isang gabi, sa pagmamadali at kawalan ng pag-iingat, hindi naisara at naikandado ni Eviona ang pinto ng banyong nagdudugtong sa kanilang dalawa.
Kaya naman ang mga pangarap na matagal na niyang iniisip at inaasam, ang mga tunog at damdaming buong gabi niyang pinakikinggan at pinagnanasaan, ay naramdaman at natikman na rin ni Eviona sa unang pagkakataon. Isang karanasang hinding-hindi niya malilimutan habambuhay.

