O gittiğinden beri ev çok sessiz... hatta bu koca çiftlik çok sessiz ve sanki boş, bomboş gibi. Bir yanım rahatlamış olsa da, hâlâ onun gitmiş olduğu gerçeğini kabul etmek istemiyorum. İnanmak istemiyorum. Oysa gitmesi, hemde hayatımdan defolup gitmesi için ne çok zorladım onu.. O gittiğinden beridir yine her akşam geç saatlere kadar çitlerde oturup, sigara içiyorum ve artık onun o odada olmadığını bildiğim halde, yine de dönüp her gece camına bakıyorum. Biliyordum, onun beni ordan gizlice izlediğini, izlerkende çoğu zaman ağladığını tahmin edebiliyordum. Sanırım, onun yerinde ben olsaydım, aynısını yapardım ve ağlardım. Gittiğinden beri hiç aramadı beni. Biliyorum; babamla, Andy ve onun söylemiyle tombulunu arada bir telefonla konuşuyor ama benimle hiç konuşmadı, konuşmak için beni

