CHAPTER 47

1503 Words

"Alam kung naging sobrang sama ko sayo pero sana kahit papano ay mapatawad mo ako. Pangako ko sayo na magbabagong buhay na ako." Ngumiti ako rito. "Matagal ko na kayong napatawad pero hindi naman ibig sabihin na limot ko na. Pasensya ka na rin at hindi ko mapagbibigyan ang hiling mo." Tumango lamang ito atsaka hinaplos ang kanyang tiyan. "Alam mo ba na napunta ako sa mental? Alam mo nang mapunta ako sa mental doon ko lamang nalaman kung gaano ako kasamang kapatid. O gaano ako kasamang tao. Nakilala ko si Kiol sa mental din pero hindi siya baliw a. May-ari siya ng facility. Tinulungan niya akong gumaling hanggang sa naging kami ng nakalabas ako ng mental the rest is history." Nakita ko ang kislap sa mga mata ni Vicky habang nakatanaw sa kalsada. Tahimik lamang ako wala rin akong masabi

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD