Aniden metal bir kapının çarpmasıyla uyandım. Daniel, Simeon'un muhafızları odanın içine yığılmaya başlayınca hücresinin köşesine sinerek elimi bıraktı.
Kendimi yukarı çektim ve sırtımı rahatsız edici metal parmaklıklara yasladım. Simeon'un en son içeri girip adamlarına sessizce emir vermesini izledim.
Şimdi ne yaptıklarını merak ediyordum.
Hepsinin gözleri beni bulmuş gibiydi, gergin bir şekilde yutkunmama, kuru boğazımın zımpara kağıdı gibi birbirine sürtündüğünü hissetmeme neden oldular. Yanıma doğru yürümeye başladılar, deri botları odanın her yerinde yankılanıyordu. Mahkumların çoğu ayağa kalkmış bana bakıyordu. Görünüşe göre herkes ne olacağını merak ediyordu.
Simeon, toplamda altı kişi olan diğer muhafızlarıyla birlikte hücreme yaklaştı. Bana bakarken yüzünde kurnaz bir gülümsem
