Yeliz'in Bakış Açısı
Bu cehennemde geçen bir gün daha, tutunduğum umuttan bir parça daha aldı. Altı haftadan biraz fazla bir süredir buradayım. Vücudum zayıf ve işe yaramaz, sanki hayatım boyunca böyle bir şeye hazırlanmamışım gibi.
O kadar çok kilo verdim ki kendimi bir kabuk gibi hissediyorum. Üzerimde büyüyen tek şey karnım. Bebeğimin hala hayatta olması bir mucize, bazen hareket ettiğini hissedebiliyorum. Bu cehennem çukurunda onun da benim kadar acı çekmesinden nefret ediyorum.
Beş hafta önce şoktan titriyordum ve tekrar tekrar kusuyordum. Bana verilen yiyecek ve su benim için zehir gibiydi, ama yaşamamı sağlayan tek şey buydu. O zamandan beri her hafta aynı şeyi yiyor ve içiyorum, ama bulantım azaldı.
Hafta boyunca yiyecek alamadığım diğer altı gün boyunca açlıktan ölüyorum. Şaşı
