Yanından ayrıldığımda kendimi hafiflemiş hissettim. Daha rahattım. En azından içimdekileri söyledim. En azından onu sevsem bile asla affetmemin mümkün olmadığını biliyor. Cenk ve ben bir ihtimal değildik artık, olamazdık. Taksiye binip eve giderken Funda'yı aradım.
"Alo Hayat iyi misin? Neredeysen alayım seni?"
"Canım iyiyim eve geçiyorum."
"Neden? Konuşsaydık."
"Bugün o kadar çok konuştum ki biraz susmaya ihtiyacım var gibi alınmazsın değil mi?"
"Yok alınmam tabi. Bir şey olursa haberdar et.
"Tamam canım."
Ağlamıyordum bile aksine gülümseme yayıldı yüzüme üzerimden kalkmış büyük bir yükün rahatlığı ile taksiden indim eve girdiğimde pinokyo yine oyun oynuyordu kendini kaptırmış Yavuz ile birbirlerine sövmek ile meşguldü. İçeriye girip karşısına geçtim.
"Hoş geldin erken geldin Fund
