Emir köftenin kalmasına izin verdi ama gece boyunca hapşırmaktan uyuyamıyor kalktım en sonunda evin her yerini temizlemeye başladım gecenin bir saati çamaşır sulu bezle yerleri silip, koltukları süpürdüm merdivenlerin başında gözlerinin iç kıp kırmızı olmuş bir Emir beni izliyordu.
"Ne yapıyorsun?"
"Temizlik."
"Delirdin mi gece gece sen?"
"Eee hapşırıp duruyorsun ne yapayım?"
"Köpeği evden gönderebilirsin mesela."
Gözlerimi devirdim.
"Ölürsem vicdan azabından arkamdan gelirsin."
"Emir ya demesene öyle. Yazık değil mi oda bir can? Bak sahipleri sokağa atmış onu ön patisi kırık ve mama yemiyor. Depresyona girmiş. Onun bir yuvaya ve şefkate ihtiyacı var."
"Alla alla bula bula alerjisi olan adamı mı buldu? Hapşu. Ciğerlerim söküldü hapşırmaktan."
Yanına gittim gözünden yaşlar akıyor
