***
Halos hindi na maramdaman ni Hora ang kanyang mga kamay sa manhid. Maya-maya rin ang pagpitik ng kanyang ulo dahil sa sakit at hilo. She was holding on to the tiniest consciousness she has left.
"Diwalli... M-margarita," Hora uttered, gasping for air. "Gising. G-gumising ka! Tama na... Maayos na ang lahat...wala nang mananakit sa'yo. D-diwalli Margarita?"
Pilit na nilusot ni Hora ang kamay sa mainit na usok na nakabalot sa katawan ng diwalli para lang maabot at mayapos ito.
"M-masakit ba ang mawalan ng minamahal? Galit ka ba sa ginawa ng... mortal?"
The diwalli's black pupils turned to white bit by bit, like a cloud gently floating in the sky. The change slowly took place, until the darkness finally her soul.
"Oo, mahal na diyosa. Napakasakit. Gusto ko na rin na maglaho. Gusto ko
