Eve geldiğimde kendimi yine odama kapamıştım. Ne düşüneceğimi bile bilmiyordum. Cenk’e ilk defa güvenip güvenmemem gerektiğini sorgulamaya başlamıştım. Kapı açıldığında içeri giren kocamı gördüm. Elinde büyük bir buket kırmızı gül ve o sevdiğim baklavaların dolu olduğu bir kutu vardı. Beni seviyordu bundan şüphem yoktu. Sevgisini her anlamda hissediyordum ama neden o ilacı kullanmamı istemişti?
Yanıma oturduğunda yatmaya devam ettim. Eğilip alnımdan öptü ve gülleri yanıma bıraktı. ‘’Nasılsın?’’
‘’İyiyim.’’ dedim sesimi sabit tutmaya çalışarak.
Üzerindeki ceketi çıkardı ve yanıma uzandı. ‘’Son günlerde seninle ilgilenemediğimin farkındayım. Bu yüzden bana kırgınsın.’’ Eli karnımın üzerinden kayıp belime sarıldı. ‘’İşler çok yoğundu. Babamda yardımcı olamayınca hepsi üzerime kaldı.’’
