İlacı üç gündür içmemiştim. Her ilaç saatinde hapı klozete atıp üzerine sifonu çekiyordum çünkü kocam her akşam ilaçlarımı alıyor muyum diye kontrol ediyordu.
Henüz bir hayal görmemiştim ama uyku isteğimdeki azalmayı hissediyordum. Yine de yataktan çıkmadan uyuyor numarası yapıyordum. Artık kocamda dahil kimseye güvenemiyordum. Bu yolda tamamen tek başıma kalmıştım.
Bahçenin içinde sıkıntıdan yürüyüp duruyordum. Düşünmekten kafayı yemek üzereydim. Evin arka tarafına doğru geçtiğimde gözüm Bora’nın odasına takılı kaldı. Balkon kapısı açıktı ve perde hafifçe dışarı süzülüyordu. Perdeyi gördüğüm an bu anı yaşamışım hissiyle doldum. Dejavu denen durum gibiydi. Devamında o aşina olduğum ağrı başımda beliriverdi ve ardından hayaller oluştu.
O hayaller rüya gibi zihnimde dolaşıp duruyordu. D
