Chapter 17
Nagpupuyos ako sa galit habang naglalakad papuntang study room ni Mr. Cervantes.
Malawak ang ngiti nito nang makita ako. Nilapag niya ang hawak na newspaper at ibinigay sa akin ang buong atensyon.
"You're here just like I expected," he said.
"Napakasama mo! Paano mo nagawang..." Bumagsak ang mga luha ko bago ko pa man makumpleto ang sasabihin.
Pamilya ang kahinaan ko. Kahit pinsan ko lang si Scaxy, itinuring ko siyang kapatid. Siya ang tumayong pamilya ko nang mawala ang mga magulang ko. Kaya masakit sa akin na makitang nasasaktan siya.
"I told you, hija. Pamilya mo ang magbabayad. Hindi ako nagbibiro sa banta ko," he smirked.
Tumalim ang mga mata ko. Gusto ko siyang sugurin pero pinigilan ko ang sarili ko.
Kailangan kong mag-ingat sa bawat kilos. Isang utos lang nito, a
