Chapter 22
Kagaya nang dati, puno na naman ang restaurant. Lahat kami ay abala sa mga customers. When I finally had a little time to rest, pabagsak akong naupo sa bakanteng upuan. Nakakapagod ngunit masaya naman sa pakiramdam na makikitang naging successful ang restaurant ko.
Nang tumunog ang phone ko mabilis kong kinuha ‘yon sa bulsa ko, at nang makita kung sino ang tumatawag agad akong napangiti. My sweetie calling me! Without any hesitation, I picked it up. It was a video call and Ryo’s face popped up on the screen immediately.
“Mommy!” matinis na bungad niya. Kumakaway ang maliit niyang kamay sa kamera.
Lumapad ang ngiti ko. “Hey sweetie, how are you doing?”
“Great, Mommy! Bumili si Tita Mommy ng maraming ice cream para sa akin.The taste was heavenly!” he smiled dreamily. “Alam mo
