The Murderer

Chapter 1 - Suddenly without warning.

"Isa pang titig, papatayin talaga kita." Bulong ko sa sarili ko nang makita ko na kanina pa ako tinititigan nang lalaking kaharap ko ngayon sa bus.

This feels like s**t. Waking up early in the morning thought you're having a great day but hell no, hinding hindi great ang araw mo kapag may kanina pa nakatingin sa'yo.

I gulp.

Pasimple akong umangat ng tingin at agad din na umiwas ng madatnan kong nakatitig pa rin siya sa akin. I was stunned for a second, holding my breath.

At sa wakas, umusad na din ang bus. Akala ko habang buhay na kami dito. Ang aga-aga ang pangit ng araw ko. Kagaya ng mukha ng nakatingin sa akin ngayon. Umupo ako ng tuwid habang inaayos ang buhok ko, I tried not to mind his stares but I can still feel it. Pinakalma ko ang sistema ko dahil kahit titig lang niya ay tagos hanggang kalamnan ko.

I don't even know this guy! He's just a stranger—no! Adik siya! Kanina pa siya nakatingin sa akin at baka may balak siyang i-r**e ako!

Jusko, ano ba 'tong iniisip ko?!

Agad akong napalingon sa pinto ng bus ng ito'y huminto at may pumasok na matandang babae. Nagpalinga-linga ako sa loob at puno ang sasakyan kaya walang alinlangan ay tumayo ako at inialay ang kinauupuan ko kay lola.

She sweetly smiled at me and I did too. Iyong iba dito sa bus parang wala ng nangyari. They didn't even bother to stand. Jusko, tumayo na lamang ako at humarap sa kinauupuan ni lola tutal malapit naman na ang Academy.

I held my breath as I suddenly felt a thermal embrace on my back that touches my waist which affects my whole body.

Para akong binuhusan ng mainit na tubig ng maramdaman ko ang yakap na iyon kaya dahan dahan akong tumalikod at nakita ko ang mukha ng lalaking nakatitig sakin kanina.

I met his gaze and his eyes are making me vanish.

"You have something on your ass." He said within his deep voice that made me erup inside

"Para saan 'tong jacket?" Halos pabulong ko na tanong sakanya ng madatnan kong may jacket na ako na nakakabit sa tyan ko.

"I said, you have something on your ass. It's red so at least cover yourself."

Para akong malalagutan ng hininga sa bawat salitang lumalabas sa bibig niya. He looks serious-no! Not just serious, deadly serious. His face is emotionless too, but his eyes are cold.

Especially those lips-s**t! What am I thinking?!

"Salamat." Sagot ko nalang at dali-dali na lumabas ng bus. Medyo malapit na man lang iyong Academy kaya bibilisan ko nalang ang paglalakad para makapasok agad ng school.

I can't believe a man witnessed the red spot on my ass.

———

After ng 3 classes, diretso ako pauwi ng bahay. Naglaba na din ako at kumain ng hapunan. Medyo nakakapagod rin maglaba kasi ang dami kong damit na hindi nalabhan noong isang araw. I've been busy looking for another job while also working a part time on Café.

Life's too rigid.

It's already 7PM nang matapos ako kaya agad na lang ako dumiretso sa kwarto.

"Void again." Walang buhay kong sambit ng makapasok ako sa kwarto. Tumungo ako sa kama ko na nasa tabi ng bintana at doon itinuon ang pansin ko.

This always happens everyday.

Embedded in a convention which feels like I don't have a life to exist for.

Is this the perks of being alone? Then, tears are building up so I held my breath.

My dad passed away last year because of a car accident and my mom is working on San Francisco as DH but I'm wondering bakit ang laki ng padala niya every month. Nag-aalala tuloy ako baka wala na siyang makain kasi nasa sa akin lahat ng pera niya.

I let out a deep sigh before I could finally lay down. I am about to close my eyes when I heard my phone rang. Tumayo ako at kinuha iyon sa bag ko na nasa table at humiga ulit bago sinagot ang tawag.

"Yeah?" Walang buhay kong tanong sa kabilang linya.

"Bored, huh?" Agad na namilog ang mata ko ng matunugan ko ang boses sa kabilang linya. Seryoso ito at napakalalim.

"S-sino ka?" Tanong ko kahit mukhang tama naman ang kutob ko.

He chuckles on the other line. "Nilabhan mo na pala jacket ko?"

My mouth formed O. Paano niya nalaman na nilabhan ko at paano..."Paano mo nakuha number ko?!"

"C'mon, It doesn't matter. Le'me in."

"Ano?!" Sigaw ko.

"I'm at your gate. Le'me in."

Kaagad na ako napabalikwas ng bangon at tumingin sa baba mula rito sa bintana ng kwarto ko. Tanaw na tanaw ko ang bulto ng isang binata na nakatayo sa baba habang hawak hawak ang cellphone nito na nasa tenga niya.

Kaagad kong pinatay ang tawag at lumabas ng kwarto papuntang gate.

At doon ko natanaw ang isang napakaperpektong mukha ng isang lalaki na hindi ko man lang hinangaan kanina.

I was too focused on myself.

Kung kanina ay binabalewala ko ang mga titig niya, ngayon ay hindi ko na maalis ang mga mata ko sa mga perpekto nitong mata.

"Let me in." He had those solemn voice that made my heart leap for a second.

He's serious and I gulp before I could raise my left eyebrow. "At sino ka naman para papasukin ko dito sa loob ng bahay ko?"

"The one who saved you." He answered showing me his emotionless face.

"Le'me in." Saad ulit ito.

Dahan dahan akong lumapit sa gate at nagaalinlangan man ay pinagbuksan ko siya. Walang sabi sabi rin itong pumasok sa loob ng bahay ko na parang wala lang.

Hindi naman ata ako na inform na close pala tayo. Hindi ko nga malaman laman pangalan mo.

Pagkasarado ko naman ng gate ay pumasok na ako sa loob at kaagad ko siyang nadatnan sa couch na nakahiga na. Lumapit ako sa gawi nito at umupo sa bakateng couch na nasa gilid bago siya pinakatitigan.

He must be really tired.

"Sino ka? Bakit ka nandito?" Tanong ko.

Naguguluhan lang naman kasi ako. Unang una, hindi ko siya kilala. Pangalawa, jacket lang ang utang ko at ibabalik ko rin naman at pangatlo, paano niya nalaman iyong bahay tsaka number ko?

"I'm exhausted." He mumble.

See.

"Fine. Rest here, papakainin naman kita dahil sa pagtulong mo sa akin kanina." Sagot ko sakanya at nagulat naman ako ng bigla itong bumangon.

"I didn't help you." Seryoso nitong sagot kaya napairap na lamang ako.

"Whatever you say, goodnight." Walang sabi sabi ko siyang tinalikuran at umakyat na papuntang kwarto ngunit pipihit pa lamang ako ng seradura ng pinto ng may humablot sa kamay ko dahilan para mapasandal ako ng mariin sa pintuan.

I gasp when my eyes came down on his lips. Sobrang lapit nito sa labi ko at hindi ko alam ang gagawin ko. Dinig na dinig ko ang pintig ng puso ko.

Fuck! What is this?!

"f**k strangers, I want to kiss you." He uttered ahead of claiming my lips.