Sin with my Step Daddies SSPG)

Chapter - 1

Sa gitna ng karagatan ay tila isang kumikinang na hiyas ang hidden Island. Ngunit para kay Adriano Montenegro, ang tunay na hiyas ay ang babaeng suot ang puting belo na katabi niya sa harap ng altar.

"Finally," bulong ni Adriano matapos ang kanilang kasal. Iilang malalapit na kaibigan at tauhan lang ang saksi sa pag-iisang dibdib nila sa islang iyon.

Masaya si Adriano, hindi na siya mapipilit ng ama niya na maging pari dahil kasal na siya ngayon. Ang problema na lang niya ay kung paano siya magkakaanak.

"Adriano, darling..." tawag ni Marisa habang humihigop ng mamahaling wine. Nakasuot na ito ng manipis na nightgown, pero hindi lang si Adriano ang tinitignan nito.

"Gusto ko ng kakaibang selebrasyon ngayong gabi."

"Anything you want, wife. What is it?" nakangiting tanong ni Adriano, handang ibigay kahit ang buwan.

"I want them," turo ni Marisa sa tatlong matitikas na tauhan ni Adriano na nakatayo sa labas ng pintuan ng suite.

"I want a foursome, Adriano. Let them join us. I want to see you watch me with them."

Tila huminto ang mundo ni Adriano. Ang baso ng whiskey sa kamay niya ay muntik nang mabasag sa higpit ng pagkakahawak niya rito. Umigting ang kanyang panga. Ang kaninang mga mata na puno ng pagmamahal ay unti-unting nilamon ng isang madilim at mapanganib na apoy.

"What did you just say?"

Nanatiling nakatitig si Adriano kay Marisa, ang panga niya ay parang batong uumigting sa sobrang galit. Ngunit si Marisa? Isang mapang-uyam na ngiti lang ang isinagot nito habang dahan-dahang lumalapit sa kanya, hinahaplos ang kanyang dibdib na tila ba wala siyang sinabing karumal-dumal.

"Oh, c'mon, Adriano... don't act so holy," maarteng saad ni Marisa sabay halakkah.

"Your family practices polygamy, remember? Alam ko namang gusto mo rin ito para sa akin... at gusto ko ring makita na may mga babae ka rito. Fair share tayo, darling. Parehas tayong dapat pinapaligaya."

Lalong nagdilim ang paningin ni Adriano, pero hindi pa natatapos si Marisa. Tinuro muli ito ng alak at itinuro ang isang pinto sa gilid ng kanilang suite.

"Huwag kang mag-alala sa mga babaeng gagamitin mo. I gathered them myself. Mga taga-probinsya na galing sa kung saang lupalop," pagpapatuloy ni Marisa na may kasamang malutong na tawa.

"You know... those patay-gutom types. Ang lalakas ng sikmura, basta pera ang usapan. Bigyan mo lang sila ng limang libo, pakiramdam nila nanalo na sila sa lotto. Ganoon lang kababa ang halaga nila."

Tinitigan ni Adriano ang kanyang asawa, ang babaeng akala niya ay anghel. Sa bawat salitang lumalabas sa bibig ni Marisa, unt-unting nadudurog ang respeto niya rito, at napapalitan ito ng isang malamig at matalim na poot.

"Ganyan mo ba kababa tignan ang mga tao, Marisa?"

"Bakit, hindi ba?" irap ni Marisa.

"They are tools, Adriano. Parang ang mga tauhan mo sa labas na gusto kong makasama sa kama ngayong gabi. Isang snap lang ng daliri ko, susunod ang mga basurang 'yan dahil kailangan nila ang barya natin."

Humakbang palapit si Marisa ang hininga ay amoy mamahaling champagne pero ang ugali ay kasing-baho ng kanal.

"So, call them in. Let’s start the party. I want to see you with those country girls while I’m being worshipped by your men."

Hindi na nakaimik si Adriano. Sa bawat hakbang ni Marisa patungo sa pinto para papasukin ang kanyang mga tauhan, tila may bahagi ng pagkatao ni Adriano ang unti-unting namamatay. Hindi niya sukat akalain na ganitong kalanding babae ang binigyan niya ng apelyido.

Nagtatagis lang ang bagang ni Adriano habang nakasandal sa dulo ng kama. Doon, sa harap ng kanyang mga mata, ay walang pakialam na ibinigay ng kanyang asawa ang sarili sa tatlo niyang alalay.

Kitang-kita niya ang bawat pag-ungol ni Marisa habang sinusubo nito ang sandata ng isa niyang alalay, habang ang dalawa pa ay walang habas na tinatrabaho ang hiyas nito.

Uminit ang buong katawan ni Adriano. Ramdam niya ang t***k ng sariling dugo sa kanyang mga ugat, ang paninigas ng kanyang p*********i na tila gustong sumabog sa galit at pagnanasa. Ngunit kahit anong lapit ng mga babaeng dinala ni Marisa yung mga patay-gutom na taga-probinsya na pilit siyang inaakit ay hindi niya magawang tumira ng iba. Ang mga mata niya ay nakapako lang kay Marisa.

Nagsalsal si Adriano. Mariin, mabilis, at puno ng poot. Gusto niyang ilabas ang tensyong namumuo sa kanyang puson, pero tila may nakabara. Kahit anong gawin niya, kahit gaano katigas ang kanyang sandata, hindi siya nilalabasan.

F*ck!

Napamura na lang siya s ainis. Nang matapos ang mga tauhan, hingal na hingal at dugyot na lumapit si Marisa sa kanya. Nagmisula itong puta sa make-up niyang naglagas at pati eyelashes nito ay hindi na pantay. May mapang-asar na ngiti sa labi ng babae habang lumuluhod sa pagitan ng mga hita ni Adriano.

"Let me help you, darling," bulong ni Marisa. Agad nitong sinunggaban at blinowjob ang asawa. Ginawa nito ang lahat ng teknik na alam nito, ang mainit na bibig, ang paglaro ng dila, ngunit lumipas ang ilang minuto, nananatiling matigas at namimintog lang ang sandata ni Adriano. Walang lumalabas ni laway!

Kumalas si Marisa at tumingala sa kanya. Sa halip na mag-alala, isang malakas at nakaka-insultong tawa ang kumawala sa kanya.

"What's wrong, Adriano? Is the great Montenegro failing?" tawa ni Marisa habang pinupunasan ang labi.

"Matigas nga, pero parang bato na walang buhay. Hindi ka ba talaga malabasan sa akin?"

Tumayo si Marisa at naglakad patungo sa salamin, tila walang nangyari. Habang si Adriano ay naiwang nakahiga, hingal na hingal, at galit na galit sa sarili. Hindi niya maintindihan kung bakit sa kabila ng lahat ng init at dumi ng gabing iyon, tila may hinahanap ang kanyang katawan na hindi kayang ibigay ng asawa niya.