Hindi ko na pinilit si Steven na makipag-usap sa mama niya. Umiiyak na inakay ni Gin si Doc Anna papasok ng hospital. Hindi naman umalma si Steven ng pinapasok ko siya sa kotse at nagpahatid sa bahay.
Tahimik lang si Steven sa tabi ko. Pulang pula ang mata at pisngi niya ngayon. Napabuntong hininga ito, nabigla ako ng nasa dibdib ko na ang ulo niya at mahigpit na nakayakap sa akin na parang bata. Hindi ako umimik at hinagod ang likod niya.
Pagdating sa bahay ay agad akong nagpahanda ng pagkain. Matamlay na naupo si Steven sa sofa at agad naman akong tumabi sa kanya.
Kinuha niya ang kamay ko at pinalibot sa leeg niya at ang kamay naman niya ay nasa likod ko na. Nakadantay ang ulo niya sa balikat ko at pinikit ang mga mata. Gustong gusto ko ng magtanong kaso mukhang pagod si Steven at ala
