“I accompanied my girlfriend in her clay exhibit. I heard it was your graduation day today,” nakangiting sagot niya. He is very distant, like we are just strangers.
“Y-Yeah. I actually thought I saw you at school earlier. Pero naalala ko, bakit ka naman mapupunta doon? Saka, sinabi rin sa akin ni Ayanna na nasa Norway ka raw.”
Hindi ko man gustong mahaluan ng pait ang tono ko ay hindi ko na napigilan. Para kasing kinurot ang puso ko nang sabihin niyang narito lang siya dahil sinamahan niya ang girlfriend niya.
Sabagay, ganito naman talaga ka-sweet at kamaalaga si Charlie. Hindi ko lang inaasahang kahit apat na taon na ang nakalipas, at hiniling ko noon na makahanap siya ng ibang babaeng mamahalin at magmamahal sa kaniya, ay masakit pa rin pala.
Sa likod ng isip ko ay napapatanong ako
