After, We Fall COMPLETED (Season2) Adonis Series 3

Chapter 15

(Break up)

Calix Pov

Walang emosyon na nakatingin sa akin si deborah habang nakatayo ito malapit sa aking kotse. Alam 'kong ikinagulat ko ang biglaang pagkakakita sa kanya. Hindi ko inakala na matapos ng ilang buwan ay muli siyang magpapakita sa akin.

Nakagawa ako ng kasalanan kasama siya. Alam kong mali, pinagsisihan ko ang nagawang iyon kaya't halos humingi ako ng tawad kay winter kahit wala itong ideya. Sinisisi ko ang sarili kung bakit naging mahina ako, alam kong hindi iyon ang solusyon upang makalimutan ko ang tungkol sa pagkikita nila ni philip.

Maling mali ang ginawa ko.

I open the door without looking at her. Hindi ko siya inimikan, hindi pinansin kahit alam kong nakatingin ito sa akin. I was planning to get my shirt when i feel her hands on my arm. Bahagya akong natigilan dahil tila may kung ano akong naramdaman sa sistema ko.

Pinipigilan ko ang sariling makausap siya. I don't want to talk to her, Ito naman din ang gusto niya. Siya na mismo ang may sabing huwag na kaming magkita pa.

"Why are you here?" I didn't look at her when i asked deborah. My voice was cold and never care at all.

I heard the sound of her swallowing. My heart is beating so fast that i could'nt understand.

"I just want to talk to you." my breath taking too deep. Nanatiling nakatalikod at hindi nais siyang harapin, i don't want to look on her eyes. Ayokong tumingin doon, I don't know what happen when i starred on her eyes.

"We have nothing to talk about."

"This is important, calix. Just listen."

"You shouldn't come here all of a sudden, deborah. you know i have a girlfriend." she doesn't take her hand off on my arm. I didn't want to touch her because i was confused by my feelings. Hindi ako dapat maguluhan dahil alam ko sa sarili kung sino ang gusto ko, and it's winter.

"I know." bakas sa tinig niya ang pagkadismaya. Ngunit walang balak na bitawan ang braso ko habang nakatikod ako sa kanya. "Gusto ko lang ipaalam sa'yo ang nangyari sakin." I still turned my back on her. I don't want to face her for some inexplicable reason.

"I don't have time to listen, deborah. Just leave."

Humigpit lalo ang hawak niya sakin. "P-pakinggan mo muna ako." I heard the gradual rasping of her voice. Umiiyak ba siya? Ganoon ba kaimportante ang bagay na sasabihin nito?

"I'im p-pregnant c-calix." I feel the stagnation of my whole being after she said that.

My system was filled with panic mixed with fear because of the words she spill out.

is she pregnant?

"Bakit sa akin mo sinasabi 'yan?" my answered is full of irritated. Hindi ko pa rin siya nililingon dahil hindi ko nais makita niya ang halo-halong emosyon ko.

"Because you are the one who need to know this first. Buntis ako at ikaw ang ama ng batang dinadala ko."

Tuluyan na akong hindi makalunok dahil sa nangyari. Binabalot ako ng kaba, takot at gulat dahil sa mga nalaman ko. Buntis siya? Bakit ngayon lang siya nagpakita sa loob ng dalawang buwan?

Is she two months pregnant?

I faced her with a blanked expressions. But suddenly i stood up when i saw the girl standing right at the back of car.

Hindi ko na alam kung saan ako kakapit upang kumuha ng lakas. I could almost read the shock on winter's face to make me more feel nerveous. I step forward to hold her hand, hindi ko alam kung paano ako nakalakad ng maayos upang tangkaing hawakan sana ang kamay niya.

But someone grab her to distance on me. Masamang tingin ang ipinukol sa akin ni philip bago niya dalhin sa likuran niya si winter.

I was barely prepared when philip fist landed on my cheek.

I immediately sat down while feeling the pain on the side of my lip. He punch me so hard to make deborah intervene while looking at philip.

"S-stop that!" she shouted at philip while turning her back on me. Masamang masama ang tingin sa akin ni philip habang nakaupo pa rin ako sa likuran ni deborah.

Philip pointed me full of hatred. "Ang gag* mo!" madiin ang pagmumura niya sa akin, There was a trace of anger on his face as he clenched his jaw. "Kung alam ko lang na ganito ang gagawin mo! Edi sana pala kusa ko ng inilayo si winter sa'yo!"

Bumibilis ang paghinga ko habang kumukuyom ang aking kamao. He finally admitted that he really likes my girlfriend. Lahat ng nakikita at pagdududa ko ay tama, nasasaktan ako ngunit kailangan kong makausap si winter.

"Let me talk to her." I tried to reach winter's hand but philip push me away and totally distance on winter. Wala akong nagawa kundi tingnan siya, She didn't bother to look at me instead she walk away to enter philip's car. Doon na ako tuluyang bumigay habang naninikip ang aking dibdib.

This is too much pain, I didn't expect this day would be like a freak*ng h*ll.

"C-calix" deborah tried to help me but i shouted her.

"DONT F*CKING TOUCH ME!" napaatras si deborah ng tumaas ang boses ko. I saw her tears running down on her cheeks as she looked at me.

"This is all your fault, deborah! why did you come back here! Much better if you just dissapeared!"

"B-bakit ba ang s-sama mo?" her breath was heavy hard. Hinihingal na umiiyak siya sa harapan ko dahil sa binitawan kong salita.

Hindi ko na kontrolado pa ang mga lalabas na salita mula sa bibig ko. I'm angry with her because she is the reason why winter hates me.

"G-gusto ko lang n-namang s-sabihing may n-nabuong bata sa sinapupunan ko. B-bakit kailangan mo akong pagsalitaan ng g-ganyan?"

I close my eyes before took a deep breath. Hindi ko siya inimakan, hindi rin ako makapaniwala na buntis siya. This is freaki*ng me h*ll, what i supposed to do this time? Do i need to take that child?

But how about winter?

Napahilamos ako habang patuloy sa pag-iyak si deborah. I don't want to talk to her again because i'm still mad. Hindi ko na nais pang makapagsalita ng masama dahil ayoko lang na masaktan siya.

I'm planning to turn my back to enter the car when i saw the pain on debora's eyes. Hinahawakan niya ang kanyang tiyan na tila may masakit na parte doon, she almost lost her balance so i quickly came over to support her.

I was worried because of her actions. She kept holding her stomach while her face showed pain.

"A-anong nangyayari sa'yo?" she didn't answer me. Instead she pushed me away but i hold her tightly.

"You can't stand alone, deborah! Anong nararamdaman mo!"

"Umalis ka na! Sa oras na may mangyaring masama sa anak ko hindi kita kailanman mapapatawad!" ang boses niya ay nasusuklam sa akin. Ngunit hindi ako lumayo dahil sa nakikita kong sakit sa kanyang pagkilos.

Lalo siyang napadaing na hinaluan ng pamumutla nitong labi niya. Hindi ko alam ang nangyayari ngunit nataranta ako ng makita ang dugong umaagos sa hita niya.

"F*CK!"

I immediately picked her up to put her in the car. I rushed to take her to the hospital because she was bleeding completely.

I drove the car to the nearest hospital. I was doubly nervous because deborah passed out before I even got to the hospital.

Inasikaso kaagad kami ng mga nurse na nakakita sa kanya. Isinakay siya sa stretcher at madaling ipinasok sa emergency room. Tumawag sila ng doctor habang sinusuri ang pulso ni deborah sa loob ng kwarto.

"Anong nangyari sa kanya?" the other nurse asked me. She look so worried like she know's deborah.

"She's p-pregnant."

"Ano!" gulat na gulat siya sa sagot ko. Namimilog ang mata niya habang nakatingin sa akin. "I am her cousin!" napalunok ako habang nakatingin sa babaeng nagpakilalang pinsan niya.

"D-dinugo siya k-kanina. I don't know what to do so i bring her here."

"Josko! Bakit ang aga naman nilang nakabuo ng bata?" nangunot ang noo ko sa sinasabi ng nurse na ito.

Nila?

"What do you mean miss?"

She faced me again. "Deborah is engage with alarcon. Pero hindi ko alam na nagkasundo na pala sila? Ang pagkaka-alam ko kasi ay limang taon muna bago sila ikasal."

"S-she have a f-fiancee?"

"Yes. The both families agree on their arrangement two months ago. Nakakagulat lang, I need to call tito Lhorton."

Lumabas siya ng emergency room at iniwan akong maraming tanong sa isip. Deborah is engage? So, i'm not sure if i am the father of that child.

Ano bang balak niyang gawin?

Gusto niya bang akuin ko ang anak ng ibang lalake?

She's really a desperate woman.

After a minutes deborah transfer on a private room. She's still sleeping while i'm looking at her, Hindi ako makapaniwala na narito pa ako dahil wala pa rin siyang kasama.

Dapat kanina pa ako umalis at kinausap si winter upang mag-paliwanag.

May chance na hindi ako ang ama ng batang ito dahil engage na pala si deborah sa lumipas ng dalawang buwan.

She's trying to fool me.

The doors open aggresively while i'm standing on the right side of bed. Pumasok ang isang ginoo na may matikas na katawan at suit na kulay itim.

"This is embarrassing!" iyon ang nasabi ng ginoo habang naiiling. Nakatingin siya kay deborah bago tumama ang paningin niya sakin. "Are you the one who brought my daughter here?" panandalian akong natigilan sa tanong ng ginoo. Kung ganon, ito ang ama ni deborah?

"Y-yes." I answered shortly.

"I'm sorry if she disturb your time, you can leave now. Thankyou." matapos niyang sabihin iyon ay hindi na siya tumingin pa sa akin. Nagfocus ito sa kanyang cellphone at doon may tinawagan. "Sorry, I can't attend now. let's postpone the meeting for now."

Tumango tango siya habang nakikipag-usap doon. Hindi ko alam kung mananatili pa ba ako dito upang hintayin ang pag gising ni deborah. Ngunit walang bakas na gigising siya ngayon dahil halatang nanghina siya.

"You can leave now, youngman. Ako na ang bahala sa anak ko, darating din ang fiancee niya ano mang oras."

Wala sa sariling tumango ako. Tuluyan na akong lumakad palabas habang inaalala ang sinabi ni deborah kanina.

Kung may fiancee na ito bakit kailangan niya pang sabihin sa akin na ako ang ama ng batang 'yon. May posibilidad na man na may nangyari na sa kanila ng fiancee niya at ito ang nakabuntis sa kanya. Natawa ako ng sarkasmo habang papasok sa kotse ko.

Mabilis ang pagmamaneho ko dahil balak kong kausapin si winter. I need to tell her everything, Sasabihin ko lahat sa kanya ang totoo upang maging klaro sa kanya lahat.

Ipinarada ko ang kotse sa harapan ng kanilang bahay. Agaran akong lumakad palabas upang kumatok sa pinto. Walang nagbukas para sa akin kaya't dalawang beses na katok muna ang nagawa ko bago tuluyang may magbukas ng pinto.

Si winter ang siyang bumungad sa akin. Nakauniporme pa rin ito at wala kahit anong pinagbago. Bukod tanging ang mga titig lamang niya ang naiiba na hindi ko nakasanayan sa tuwing kaharap ko siya.

"Let's talk, winter." hindi siya nagsalita ng tuluyan nitong buksan ang pinto. Lumakad siya patungo sa single sofa at doon naupo. Tila may oras siyang makipag-usap sa akin dahil hinayaan lamang niya akong makapasok.

Naupo ako sa harapan niya habang nakatitig ito sa akin ng blanko. Walang emosyon na hindi ko talaga nakasanayan sa mahabang taon na pagsasama namin.

Hindi pa man kami nag-uusap ay nasasaktan na ako.

"A-about w-what happen.." paunang anas ko na hindi maayos ang pagkakasabi.

"Totoo ba?" she asked, its too straight to the point that i'd never prepared. "Totoong buntis si deborah?" tumango ako, napayuko dahil hindi ko mapangalan kung anong klaseng emosyon ang nabasa ko sa kanya.

Ayokong husgahan ako ni winter.

Ayokong kasuklaman niya ako dahil lamang sa nagawa ko.

"I didn't expect this, cal." she laugh bitterily. Doon na ako nag-angat ng tingin habang nakatitig siya sa akin. "H-hindi ko inakalang magagawa mo ito."

"I-im sorry." huminga ako ng malalim. "I admit that we have something happen on me and deborah last year."

Natawa siya bago mag-iwas ng tingin, hindi makapaniwala. "Bakit hindi mo agad sinabi sa'kin calix?"

"Wala akong balak sabihin sa'yo, wen. Ayokong kagalitan mo ako dahil sa pagkakamali ko."

"Hindi iyan." umiling siya. "Ang pinupunto ko, sinabi mo dapat na may iba ka ng nagugustuhan."

"I don't like deborah, winter. It won't never happen because your the only girl i love."

Natawa siyang muli. "Hindi mo gagawin ito kung mahal mo ako calix, anong klaseng pagmamahal ang tawag mo doon?"

"Totoong mahal kita, Im j-just blind that time because of you and philip." bahagya siyang natigilan sa sinabi ko. "I know about you and philip, winter. Pero hindi ko pinaniwalaan ang sinabi ni deborah. She handed me a photos of you with philip on the car race, I saw you talking with him when i send you home on my daddy's birthday, but i remain silent.."

Napailing siya. "Anong gusto mong gawin ko, cal? Pagaanin ang loob mo? Sa sitwasyong ito ikaw ang mas nauna, hindi ko sinasadyang mabaling ang atensyon kay ashong dahil sa mga panahong wala ka, siya lang naman madalas ang nakakasama ko."

"But it's not that mean you're going to cheat on me!"

"You cheated on me first calix, deborah is two months pregnant."

"I don't take that a responsibilities. Hindi ako sigurado kung ako nga ang ama 'non!"

"Halatang hindi naman gagawa ng kwento si deborah, cal. You made a mistakes and you need to fixed that mistakes you did. Kawawa ang bata."

"And how about you?"

Nag-iwas siya ng tingin. "I'm not longer happy with you, calix."

Tuluyan na akong natigilan dahil sa isinagot niya. Hindi ako makapaniwala na ang sakit na nararamdaman ko ay may mas isasakit pa."Dahil ba ito sa nagawa ko?"

Umiling siya. "No, I just fell out of love. I knew my feelings is not really love, it's just admiration."

"So, you're going to break up with me?"

Nag-iwas siya ng tingin at hindi sinagot ang tanong ko. Alam ko na ang isasagot niya, ano pa ba? Hindi na siya masaya sa akin dahil noon pa man talaga ay sumaya na siya sa iba.

"Did you like philip?" lumingon siya sakin, gusto kong malaman ang totoo. Kung ang tinitibok na ng puso niya ay iba ng lalake at hindi na ako. "Do you?"

"Yes."

That's was a bomb on my heart. Tila walang pinaglagyan ng kapayapaan dahil buong dibdib ko'y nagdaramdam ng sakit dahil sa isinagot niya iyon.

"Hindi ko inakalang magkakagusto ako kay, philip. Alam mo ang una naming pinagdaanan, mahirap man paniwalaan na maging ako ay nagtataka. Paano ako mahuhulog sa taong iyon hindi ba?"

Nanatili akong nakatingin kay winter. Kilala ko siya, hindi ito sinungaling at hindi din siya mahilig gumawa ng kwento.

"But for me, ashong is a kind of guy who make me happy. Sa simpleng kilos niya lang sumasaya ako, kaya niyang iparamdam sakin na ako ang gusto niya kahit pinagtatabuyan ko ito."

Yumuko ako. Wala na akong maibatong salita dahil sugat na sugat na ang aking puso. And this is all my fault, maybe i deserve this.

"Siguro nagkaroon din ako ng kasalanan sa'yo. Pero nilabanan ko ang nararamdaman ko kay ashong, ayokong masaktan ko. Pero, masaya ka na pala sa iba."

"That's not true."

"It's true, calix. Kilala kita, hindi ka magbibigay atensyon sa isang babae kung wala lang ito sa'yo. Don't let deborah walk away on you with your child."

"Hindi ako sigurado kung anak ko iyon, she have a fiancee."

"Kung ganon, hindi muna aalamin?"

"No." nag-iwas ako ng tingin. "Ikaw pa rin ang gusto ko."

"Hindi mo ako mahal, calix. You know, we treasure our relationship. Naging masaya tayo dahil sabay tayong lumaki, we thought that our friendship is more than lovers, hindi siguro yon calix. Maybe we're not destined to be a couple."

"Your really want to finished our relation?"

"Because you have obligation to do, cal. Malakas ang kutob ko, anak mo ang pinagbubuntis ni deborah."

Nag-iwas na ako ng tingin dahil sa hindi ko nais ipasok iyon sa isip ko. Paano kung hindi ako?

"what happen next if we broke up?" i asked, trying to change the topic. She just sighed and look on her foot.

"We can be friends, much better if we go back what we use to do."

"Hindi ko na alam kung magagawa ko pa ba yon, winter. Your too special for me, ikaw ang gusto kong babaeng makasama sana. But it seems your not interested to be with me."

"Dahil kahit anong gawin natin, kung hindi tayo..Hindi tayo, calix. Sa tingin mo, mangyayari ba ang bagay na ito kung walang dahilan?" hindi ako nagbigay komento o sagot sa tanong niya. Hindi ko talaga nais tanggapin. "Lahat ng detalye ay may nilalaman, ang mga nangyayari sa buhay natin ay may rason. Hindi natin ito ginusto ngunit ang tadhana na mismo ang gumawa ng paraan upang maghiwalay tayo."

Hindi na ako tuluyang umimik pa. Alam ko na ang kahahantungan ng usapan naming ito. Matatapos na ang kung anong meron kami ni winter ngayon mismo.

"I know your just affraid for what i'm going to think against you. But i want to say, i'm not mad. Siguro, dahil hindi na gaanong masakit para sa akin, hindi lang talaga ako makapaniwala na ang naging ideal man ko noon naging ibang tao na."

"Winter."

...."Philip gives me assurance to trust him. Siguro kung wala si philip, siguradong nadudurog ako ngayon."

"Im s-sorry if i did a mistake while we're on. M-masyado akong nagpadala sa tukso."

Huminga siya ng malalim bago tumayo at mag-iwas ng tingin.

"Ito na siguro ang huling araw na magiging sa'yo ako, calix." I looked up at the woman who took my heart first. My first love. My dream, my precious woman that i lost because of my weakness.

"Palayain muna ako.."

Ang bigat sa dibdib ng linyang iyon ni winter. Hindi halos tumatak sa isip ko ang senaryo ng pamamaalam niya. Hindi ko inakala na lahat ng pinagdaanan at pagsasama namin ay ito lang ang kahahantungan.

Siguro nga tama siya, lahat ng nangyayaring detalye ay may rason. Hindi magaganap ang isang bagay kung walang katapusan.

At ang araw na ito ang katapusan ng relasyon namin.

******

to be continued....