GAEL'S POV
Mahigit kalahating oras itong nakatitig sa larawan na para bang tinatandaan ang bawat parte ng mukha ng yumaong lola.
Sadyang ganoon talaga ang kapalaran..
Malalaman mo talaga ang kahalagahan ng Isang tao kung kailan sila ay wala na..
Ilang sandali pa ay tuluyang dinalaw ng antok si Karishma habang yakap yakap ang aking cellphone. Hindi ko ito iniwan at niyakap ito hanggang sa maging ako ay makatulog.
Kinabukasan, halos Alas-nuebe na ng Umaga ako nagising. Tanghali na kung ituturing dahil nakasanayan Kong magising ng medyo madilim pa ang langit Pero nang dahil sa sobrang puyat at pagod ay napahaba ang aking tulog kahit pa maaga kaming nakatulog kagabi. Dahan Dahan Kong tinanggal ang kamay ni Rish sa aking bewang at kinuha ang aking cellphone na ngayon ay nasa bandang kiliki
