Annem odadan çıktıktan sonra ağlamama ara verdim. Bu arada düşünmeye başladım. İnsan hastanedeyken düşünmeye çok vakti oluyor. Babamı ve annemi düşündüm. İkisi de en sevdiğim insanlardı. Onlar olmadan hayatım nasıl olur diye düşündüm.
Babam, benim süper kahramanımdı. İlk sevdiğim adam. İlk güvendiğim erkekti. Onun yanında olduğum zaman dünyanın tüm kötülüklerinden korunduğumu bilirdim. Çünkü babam beni korurdu. Ama şimdi? Öyle hissetmiyordum. Çünkü babam yanımda değildi. Şimdi kendimi savunmasız hissediyordum. Ve kimseye güvenmiyordum.
Ben Hayal, güven problemi olan ergen liseli. Bu da benim problemli hayatım işte. Annem ise ayrı bir problem. Aslında ben onun için ayrı bir problemim. Zavallı kadın, zavallı annem benimle uğraşmak zorunda.
Annemi seviyorum hem de çok. Bu yüzden yaşıtla
