Bir dokunuş hissediyordum. Bir el bana dokunuyordu sanki. Sonra o elin dokunuşunu hissetmez oldum. O tenin eksikliği tenimde ürpertiye neden oldu. Üşümeye başladım. Soğuktu. Gözlerimi açmak istedim. Ama yapamadım.
Bir ses duydum uzaktan. Çok net değildi. Bir erkek sesine benziyordu. Ağlamaklı bir sesti. Aklıma babam geldi. Benim için üzülüyordu galiba. Babama "Ben iyiyim baba." demek istedim. Ama yapamadım. Ağzımı açamıyordum. Sesler içimde kalmış dışarı çıkamıyordu. Sesi daha yakından duyunca bu sesin sahibinin babam olmadığını anlayınca üzüldüm. Belki de ilk defa babam benim için üzülmüştür diye düşündüm. İlk defa kızını düşündü diye sevinmiştim. Ama her zamanki olduğu gibi yanılmışım. Yine babam benim için endişelenmemişti.
Ağlamaklı ses "O iyi mi? Doğruyu söyleyin." dedi. Galiba yak
