The Godmother - Season 1

1968, bago ang desyembre, tanghali pa lang ay pumunta si Malya at pati mga anak niya sa likod ng restaurant para maghanap ng pagkain sa basurahan. “Sana sa ngayon makahanap tayo ng pagkain na kahit tira-tira lang…” malungkot na sabi ni Malya, habang nagkakalkal ng basura kasama ang mga anak niya. “Kahit ano lang basta ang importante makakain na tayo.” sabi ni Jon, na gutom na gutom na rin ito. Desperado na si Malya na makahanap ng pagkain para hindi magutom ang mga anak niya, hindi nila namamalayan na nakapark ang sasakyan ng isang itim na van, na nagmamay-ari ng Gatzambide clan. Lumabas ang isang matandang babae na may mga kasamang tauhan. “Madam, sigurado na kayo sa kanila? Tignan niyo sila…nangangalkal lang sa basura. Hindi nyo sila kakayain, mababaho mga yan.” sabi ni Martin, pero umiling ang matanda at nagalit siya. “Diba sinabi ko sayong di ka paladesisyon, masusunod ang gusto ko, naiintindihan nyo ba!” Tumango lahat ng mga tauhan niya na natatakot pa silang pakialam ang kanyang desisyon kaya pumunta sila sa mga tapunan ng basurahan kung saan nandoon sina Malya at napansin nilang may mga grupong palapit sa kanila. “Gugustuhin kong tulungan kayo, alam ko hindi pa kayo nakakain. Bakit hindi pa kayo pumunta sa’min para bigyan ko din kayo ng trabaho…para hindi na kayo natutulog kung saan-saan.” sabi ng matandang babae na kinasaya ng mga anak ni Malya. “Wala po ba kayong dalang kahit anong pagkain, kahit maliit lang. Gutom na gutom po kaming lahat.” Naisip din ni Malya na dapat ng makakain ang mga anak niya, para hindi sila mamatay sa gutom. “Sapat na sa’min yung konting pagkain lang, basta para sa mga anak ko lang. Pero di na namin kailangan makitira sa inyo, nakakahiya.” sabi ni Malya habang nakatingin sa matandang babae na nakangiti lang ito sa kanya habang tinititigan siya. “Bakit pa kayo mahihiya, ako na ngang gustong tumulong sa inyo. Mas kawawa kayo dito dahil sa daming mga palaboy, alam kong araw-araw niyong kalaban yung gutom niyo pati yung mga batang nagnanakaw ng pagkain, sumama na kayo.” Sobrang tuwa nila matutulungan sila at walang dudang sumakay kaagad sa itim na van, sa dami ng anak ni Malya, pinilit ng mga tauhan na pagkasiyahin nilang tatlo ang isa’t-isa habang namamaneho ang matandang babae. Naging limang oras ang biyahe nila na nakapunta sila sa magubat na lugar, hindi naman nagtaka sina Malya at pati mga anak niya dahil mas inisip lang nilang makakain kaysa magtaka sa mga nakikita nila. Nakarating sila sa isang malaking mansion ng mga Gatzambide, katabi ng bahay nila ang isang abandonadong bahay na nakalagay doon ang mga greenhouses, mga maliliit na tainam para sa mga gulay, prutas at may mga bata at matanda na sila ang nagbabantay doon. Hindi makapaniwala sina Malya sa nakita nila na napakalawak ng mansyon nung pinapasok pa lang sila sa gate. “Kung dito tayo titira, siguro mas ligtas na tayo dito ngayon.” sabi ni Rossel at kita niyang sobrang saya din ni Rosa makita ang napakalaking sala na nasa harapan nila ang isang mahabang upuan na kung saan walang nakaupo doon. “Marami tayong pwedeng gawin kuya, dito na tayong pwede maglaro!” sabi ni Rosa. Titititigan sila ng isa sa mga anak ng Gatzambide na si Stela, mas lalo siyang nagtaka kung bakit nagkaroon ng ibang tao sa bahay nila. “Bakit meron nanaman tayong bagong tao?” pagtataka ni Stela na lumapit ang kapatid niya na si Jinno. “Si Mama na mismo ang may ideya, hindi lang para patirahin yung mga hampas lupa na yan. Para may kapatid na ang baby natin.” Natawa ang babae na may ngisi. “So aanakan mo lang yung hampas lupa na babaeng yan. Kawawa ka naman, yan talaga aasahan mo.” “Basta wala akong pakialam kung mukhang pangit yan, basta dumami mga kalahi natin, hindi mo man lang inisip na alangan aasa kami sayo…” “Jinno, wag mo ng habaan ang usapan. Pwede mo siyang patulan kung magmumukha siyang malinis.” Sa isang malaking banyo sina Malya at mga anak niya ay sabay-sabay nakaligo gamit ang hose, hati-hati silang gumamit sa sapon para matanggal ang kanilang mga dumi sa katawan, nung hinubad na nila ang kanilang mga damit, at biglang dumating ang mukhang utusan sa bahay na si Gemma, ang mismong nagbigay lumang damit sa kanila. “Salamat nabigyan mo din kami ng maayos na damit, sobra-sobra yung tinulong mo.” sabi ni Malya at kaagad ng umalis si Gemma na pinagtataka ni Rosa. “Bakit para siyang galit?” Umiling si Malya sa kanya. “Baka napagod lang yung tao, tignan mo…sa dami ng tao dito sa loob ng bahay, sino bang hindi mapapagod?” Habng nagkukuwentuhan sina Malya at ang mga anak niya habang nagbibihis, sa maliit na bintana hindi nila alam na sinisilipan sila ni Stella, na nakahubad ang batang lalaki na si Rafael at nanlalaway si Stella sa kanyang nakikita at bigla niyang hinawakan ang kanyang maselang bahagi ng katawan pinapanood siya. Tanghali na ay hinanda na ng mga tagaluto ang pagkain sa mahabang lamesa, pumunta sa harapan ang kanilang godmother na tinatawag na si Velma, inutusan niya ang mga tauhan niya sa mapapagitan ng pagturo niya na papuntahin sina Malya para kumain na. Napangiti ng may pagnanasa si Stela nung makita pa lang niya si Rafael sa harap niya. Agad ng nagsikuha ng mga masasarap na pagkain sina Malya pati ang mga anak niya. “Ma, bakit di ko inaasahan na magkakaroon tayo ng madaming bisita? Lalo na marami tayong kasamang mga bata sa bahay.” sabi ni Stela ng may pagnanasa sa pantititig niya ng matagal kay Rafael, ng kina intimida ni Malya. “Salamat sa inyo dahil naging maayos ang lagay namin. Sa ngayon ,meron kaming matitirhan.” napangiti si Malya ng husto kay Velma. “Simula ngayon dito ka na titira kasama ang mga bata, tutulungan nyo din mga tauhan kong gawin yung lahat. Sila magsasabi kung saan kayo dapat matutulog.” “Wow, ang swerte naman ng mga anak ko dahil kahit papano meron silang matutulungan, sisiguraduhin kong hindi sila magiging pasaway.” Biglang tinignan siya ni Jinno at binigyan siya ng pritong isda para makilala niya ang babae. “Hindi pwedeng, hindi ko makilala yung bagong bisita natin. Ako si Jinno.” Hindi inaasahan ni Malya ang pagbigay niya ng ulam sa kanya at nagpakilala din siya. “Ako naman si Malya, hayan ang mga anak ko sina Rosa, Jonny, Rafael, Tonyo, Rossel tsaka si Jendel. Sila na lang ang mga kasama ko at wala na akong ibang mapupuntahan.” Napangiti ng husto si Jinno. “Mabuti naman at ang swerte mo na nakapunta dito. Panigurado marami parin ang namamalimos sa daan. Mas kawawa pa sa inyo.” “Sa sinabi pa lang ni Jinno, ngayon alam niyo na. Basta magkakasundo tayo kung susunod lang kayo sa mga utos ko lalo na nasa pamamahay niyo ko, simula ngayon kami na din ang iyong bagong pamilya.” Nagsipalakpakan ang mga anak niya na pinagmalaki ni Velma ang bago nilang bisita, mas lalong naging comfortable sina Malya at mga anak niya, pero sa mga tauhan nila. Matapos na silang kumain ay hinablot niya ang kamay ni Rafael dahil parin sa pagnanasa niya.