Nagsimula na namang maging masungit si Zack sa 'kin, right after n'yang bumalik from the grocery. Ewan ko kung ano na namang problema nya.
Pero ang totoo, sobrang na-apreciate ko yung ginawa nya for me this morning--ibinili niya ako ng--tadan! Alam n'yo na.
Mga kalahating oras na rin kami ni Zack sa loob ng kotse, pero hindi pa rin nya ako kinakausap, kaya ako na ang naunang magsalita.
"Zack," tawag ko sa kan'ya pero ni hindi man lang umumik. "Zack, salamat nga pala ha."
Hindi pa rin nagsalita. Kaya tumahimik na lang ako.
After few minutes, parang medyo nahilo ako kaya binuksan ko 'yong bintana ng kotse sa tabi ko.
"Isarado mo yan, papasok 'yong usok," masungit niyang sabi.
"Medyo nakakahilo 'yong pabango ng kotse mo."
"Tiisin mo na lang, malapit na tay
