Vampir ve mafya kızı

Merhaba ben Hira korhan ailenin tek ve nazlı kızıyım bir gün arkadaşlarla dışarı çıkalım dedik hep takıldığım 2 arkadaşım var Meriç ve Hatice ikiside çok kafa dengi onlarla anlaştığım kadar kendi öz abimle bile anlaşamıyorum belki çocukluk arkadaşı olmamızdan kaynaklı ama sanmıyorum onlar benim için hiç olmadığı kadar ayrı ben bunlar düşünürken telefonuma mesaj geldi Meriç “seni bekliyoruz hadi in” yazmış görüldü atıp aşağıya indim üstümde siyah tişört altımda beyaz şort vardı yandan olan siyah çantamıda aldım spor bi konbin yapmıştım aşağıya indiğimde Meriç ve Hatice beni bekliyordu hemen yanlarına ilerledim Hatice mini bi elbise giymişti altında hafif topuklu ayakkabıları vardı Meriç ise ben gibi spor giyinmeyi tercih etmiş üstündeki beyaz tişört resmen baklavalarını gösteriyordu Meriç onu süzdüğümü fark edince sırıttı “fazla yakışıklı olduğumun farkındayım Hiracım” dedi onun bu söylediğine güldüm kendini övmeyi çok seviyordu “biliyorum canım” dedim sırıtarak Hatice “ hadi çıkalım artık” dediğinde ona katıldık ve dışarı çıktım çok sessizdi bu hiç de iyi değildi normalde silah sesleri eksik olmazdı Allah Allah dedim içimden tek araba gitmeye karar verdik Ben ve Hatice arkaya meriçte korumanın yanına ön tarafa oturdu yarım saatlik yolun ardından gelmiştik çok lüks olmayan bir yer olduğu için burayı seviyordum lükslük hayatımda olduğu için çok sıkılmıştım artık her zaman pahalı butiklere gitmek lüks restoranlarda yemek yemek beni yoruyordu yapmacık tavırlara asla tahammülüm yok o yüzden böyle yerleri daha çok seviyorum çünkü insanlar samimi Güler yüzlü anlayışlı Hatice “hayırdır knk nerelere daldın” diye sorunca kendime geldim “hiçç” demekle yetindim bi anda önümüzde bi araba durdu anlamsız şekilde kaşlarım çatıldı yavaşca pencere açıldı meriç hemen söylenmeye başladı Meriç “niye önümüzde durdun başka duracak yer mi yok lan” dedi o sert ve kibirli sesiyle kolunu tuttum hemen Meriç’in az çok ne yapacağını tahmin edebiliyorum oda aynı benim gibi böyle şeylere hiç tahammüllü yok “sakin ol Meriç belliki birşey sorcak” dedim ve arabadaki adama baktım çok yakışıklıydı gerçekten esmer kirli sakallı siyah takım elbiseliydi uzaktan bile ben zenginim diye bağırıyordu resmen Hatice kısık bi sesle “Bu insan değil nimet resmen çok yakışıklı” diyince Meriçin gözlerinden alev çıktı resmen “kapa çeneni Hatice” diye bağırdı haticenin hemen yüzü düştü adam sadece bizi dinliyordu adama bakıp “Bi sorun mu var neden önümüzde durdunuz” dedim adam boğazını temizledi ve gözlerime bakarak “ Size bi adres sorabilir miyim” dedi etkileyici ses tonunda o seside neydi öyle yakışıklı olmadı yetmiyormuş gibi seside kendisi gibiydi Hatice hemen atladı “Tabiki sor” dedi “………… adresini biliyor musunuz ?” Diye sorunca gözlerim büyüdü resmen bizim evin adresini soruyordu acaba babamın arkadaşı falan mıydı Meriçe baktığımda oda sorgulayıcı bi bakışla adama bakıyordu merakıma yenilip sormaya karar verdim “ o adresi ne yapacaksınız ki” adam bi anda “ sizi ilgilendirmiyor biliyorsanız söyleyin işte” dedi bu hangi hakla beni tersliyordu tam cevap vereceğim sırada Meriç payla müdahale etti “bizi ilgilendiyor çünkü bizim evimizin adresini soruyorsunuz” arabadan bi anda “NEEE!!!” Diye sesler geldi camlar filimli olduğu için içeriyi göremiyorduk ama onlar bizi görüyorlardı adresi soran adamın bi anda kaşları çatıldı