Bir çift kahverengi göz. Göz bebeklerinin içinde yatan inciler, incilerin boynunu süslediği karanlık gece. Karanlığın ayında parlayan bakışlar. Ruhumun çölünde kuruyan dudaklar. Hepsini gerçek kılan tek şey, bir çift göz. Karanlığın sonunda ki ışığın görünmemesi kadar uzak.
...
Araf boğazını temizleyip konuşmaya başladı.
"Bilmen gereken her şeyi biliyorsun artık. İkimizde hastalanmadan bir an önce gidelim."diye mırıldandı daha sonra yanımdan uzaklaşıp arabada ki sürücü koltuğunda ki yerini aldı.
Araf'ın verdiği cevap her ne kadar sorduğum soruyla alakasız olsa da bende vakit kaybetmeden sürücü koltuğunun yanında ki yolcu koltuğunda ki yerimi aldım. Yarım saat sonra eve vardığımızda Araf kendi odasına bende kendi odama yönelmiştim. Bugün yaşananlardan sonra ılık bir duşun iyi geleceğ
