“I don’t adjust to setups I didn’t choose.”
Hindi siya nagbago ng expression matapos sabihin iyon.
Diretso lang ang tingin niya sa akin.
Walang pag-aalinlangan.
At sa kabila ng ingay sa paligid, parang nag-focus ang lahat sa linya niyang iyon.
Matapang.
Malinaw.
At hindi niya ako binigyan ng kahit anong escape.
“You don’t have to,” sagot ko.
Hindi ako nagtaas ng boses.
Hindi rin ako ngumiti.
Pero hindi ko rin inalis ang tingin ko sa kanya.
Kasi kung magba-back down ako ngayon, mawawala ang control na pinaghirapan kong ibalik.
“Good,” sabi niya.
Hindi iyon approval.
Mas parang statement na tinanggap niya ang sagot ko pero hindi ibig sabihin na sang-ayon siya.
At sa pagitan naming dalawa, ramdam ko na hindi pa tapos.
Hindi pa kami nagkakaintindihan.
Hindi pa kami pareho ng
