...Onur...
Dosyalara bakarken birden gözüm dışarıya kaydı. O kadar çok çalışıyordum ki son zamanlarda daha az uyku uyur oldum. Ama önemi yok. Zaten evde olmayı sevmiyorum.
"Metin aradı mı?" diye sordu iş arkadaşım.
"Hayır... Zaten ben ilgileniyorum merak etme. Diğerlerini de kontrol edeyim. Yükleyip götürürüm." dedim.
"Tamam. Yaptığın zaman haber ver diğerlerini gönderirim." dedi ve yanımdan gitti.
Evraklarla baktıktan sonra kalktım ve depoya doğru ilerledim. Bir sürü kargo paketi vardı. Bunların hepsini çekiciye doldurup, kamyona yükledim.
Yola çıktığım zaman adreslere yeniden baktım.
Aklım yine karışık ama yine de işe gelmek iyi hissettiriyor. Burada olmak ve çalışmak. En azından sıfıra düşmem bu şekilde. Borçlarım da yakın zamanda bitecek.
Aynı zamanda Aysu aklıma geldi.
