His Broken Possession

Chapter 9

Chapter 9: Gapang Plan 1.0

•••••

Choice one: Itulak siya sa kama at pumatong sa kanya

No. Too aggressive.

Choice two: Umaktong may epilepsi

Nah. Too stupid and dumb. Where did that option even come from?

Choice three: Say sorry. Wait for him to finish taking a bath. Then do the gapang when he's asleep.

Yeah. I'll settle with the last choice.

"Sorry. Stressed lang si ateng" palusot ko tsaka na mabilis lumayo sa kanya at tinahak ng patakbo ang daan patungo sa kusina niya.

Di hamak na nagmukha akong manyakis kanina!

Pero kung ganun ba naman ka-hot ang lalaking natsa-tsansingan ko, e no regrets at all!

Sa kabila ng problema ko sa pamilya ko, at least this can benefit me a bit of joy. Kahit pansamantalang kamanyakan, keri lang.

Binuksan ko ang ref kahit alam kong puro beer ang laman nito. Kaso nagulat ako sa bumungad sa akin. May laman na ang ref niya.

Sitaw, bataw, patani! Kundol, patola, upo't kalabasa. At tsaka mayron pang labanus, mustasa!

Halos kantahin ko na ang buong bahay-kubo song nang makitang parang ang daming gulay talaga. I opened the freezer. And my eyes lit up when I saw pork, beef, fish and pork ribs placed properly in different containers.

Nagtaka ako. Kanina lang walang laman ito a. Pagbalik namin, napalitan na ang mga beer niya ng totoong pagkain. Good gracious! Paanong nangyari iyon?

May inutusan ba siya?

That's the only accurate answer I could think of. Kasi hindi naman puwede na siya kasi sinamahan niya ako doon sa condo ko.

Napailing ako. Napalitan ng ngiti ang kyuryosidad na nakaukit sa mukha ko nang mapansin ko ang isang malaking pack ng yakult sa gilid ng ref niya. Kakakain ko lang kanina pero etong tiyan ko may sariling buhay. Ang dami ko kayang kinain kanina! But it still wants another round.

"Pesteng tiyan ka. Huwag kang patay-gutom, hindi mo 'to bahay!" Pagmumura ko dito tsaka na kumuha ng isang maliit na pack ng yakult.

Feel at home ako dito. Ang kapal ng mukha ko. Kaso wala namang sinasabi si Dark kaya lubus-lubusin ko na.

Tumambay ako dito sa kusina niya habang nilalantakan itong yakult.

"Hungry?"

Napabalikwas ako at tuwid na naupo nang marinig ang malalim na boses galing sa likod. Dark stepped inside and opened his fridge. Pinanood ko kung papaano siya nagsalin ng tubig sa baso niya.

Tinuro ko ang yakult nang tumingin siya sa akin. "Sorry pinakealam ko. Hindi ako gutom, nauhaw lang"

Laking pasasalamat ko at nakasuot siya ng simpleng grey v-neck shirt at short pant. Kasi kung topless siya, e aba mahihirapan akong makapagpigil!

Kapag dumungaw ang abs niya, malamang kinain na ako ng sarili kong kahalayan!

Tumikhim ako. "Ikaw dapat ang kumain kasi hindi ka kumain kanina. Masama raw ang magpalipas ng pagkain sa gabi. Gugutumin ka sa pagtulog" saad ko sa kanya.

I should be serious now. Kanina pa ako landi ng landi e. Ang kapal kapal ng mukha ko! After what I did a while ago? Buti nga at nakakayanan kong harapin siya ng maayos ngayon!

"I'm not hungry" tipid na sagot niya. Kapagkuwaan ay tumayo ako. Napansin ko namang bumaba ang tingin niya sa nakahantad kong mga binti.

He instantly looked away.

"When you're done, take a rest. Ikaw na doon sa kuwarto. I'll sleep at the couch" diretsong sabi niya.

My heart pounded. He owns the condo. He owns this place. The room is his property. But he is letting me sleep at his own room while he'll sleep at the couch?

Nakakakilig pero abuso na ata ito. If I accept, it means that I'm taking his kindness for granted.

"You're wrong"

"Huh?" Takha kong sabi.

"You said it outloud"

Ay tangenks. Ganun ba?

"Which one?" Ano ang part na naibulalas ko?

Huminga siya ng malalim. "You are not taking anything for granted. I made you stay here. So if I tell you to sleep at my room, then do so" aniya sa baritong boses.

Natahimik ako. "Baka pagkatapos ng dalawa o tatlong araw, babalik na ako sa condo ko. Baka nga puwedeng balik na ako dun bukas kasi mukhang natakot sa'yo si Blane. Pati sina mama at papa"

Yes. Because during the times that Dark was giving words, my parents, even Blane looked vulnerable under his command.

Yun ang hindi ko maintindihan. Kasi di ko rin kilala si Dark. Ang alam ko lang ay Dark Kentos ang pangalan niya. Siya ang nangabayo sa pinakamamahal kong pempem. Isa siyang business man. Hanggang dun lang ang alam ko.

I don't know how well-known he is in the business world. I don't know.

"Hindi ka aalis" malamig na saad niya bigla.

I frowned. Hindi ako aalis? "What?"

He cleared his throat. "I'll decide... I'll be the one to decide whether you'll leave or not. Your parents are still pursuing the marriage between you and Villamar, I heard. You don't want to be wedded with him, don't you?" Sumeryoso ang mukha niyang seryoso na.

Tumango ako. Oo. Ayoko.

He nodded slightly. "Then it's settled. Until they agree to stop pushing you to that Villamar, that's the time you go back to your condo. I'll order men to guard you. Babantayan ka nila kapag pumasok ka sa trabaho mo. And they'll accompany you when you return here. Your parents and the guy might still be waiting for a chance to have you. I won't let that happen"

Naguguluhan ko siyang tinitigan. "Bakit mo ako tinutulungan?" Mahinang bulong ko kasi hindi ko makuha-kuha ang dahilan kung bakit niya ako tinutulungan. More than what I need.

"Finish drinking. Pagkatapos mo diyan, matulog ka na" tanging sagot niya. He didn't even answer my question.

Ngumuso lang ako. "Teka lang!" Pigil ko sa kanya nang tumalikod siya. He stopped but he didn't turn to face me.

"Ako na ang matutulog sa couch. Manatili ka sa kuwarto mo. Mas maliit ako kesa ikaw kaya kakasya ako sa sofa. Kung ikaw ang matutulog don, hindi ka magiging kompurtable sa pagtulog" pagappaliwanag ko sa kanya kahit ang isip ko ay sinisigaw na, 'bebeloves! Tabi na lang tayo matulog! Kunwari ka pa! Alam ko namang gusto mo akong yakapin sa pagtulog! Tsaka dun din naman punta natin kapag nagpakasal na tayo!'

Humarap siya sa akin. "You sleep at the damn room, Althea" may pinalidad niyang sabi.

Althea.. ang sarap pakinggan!

Pero di ako sumuko. Kawawa si bebeloves kapag sa couch siya matutulog kasi masayado siyang matangkad para kumasya doon. Baka lalabas pa ang paa niya sa sofa dahil hindi siya kakasaya doon. Mahihirapan siya sa pagtulog.

Pasimple akong ngumiti. "E k-kung tabi na lang kaya tayo sa kama mo? Para hindi ka na mahirapan. Okay lang naman sa'kin kung dalawa tayo sa kama mo kasi malaki naman" okay na okay! Gustong gusto ko pa nga e!

I saw a strange emotion that passed his eyes. Kita ko ang pagdidilim ng bughaw niyang mga mata.

"I'm a man, Thea. You don't expect me to just sleep beside you and stay f*****g calm" he muttered dangerously. Hinagod muli ng mga mata niya ang mga binti ko.

Nag-init ang pisngi ko. Hindi ko alam kung dahil ba sa sinabi niya o dahil sa paraan ng pagtitig niya sa akin pero sa kalandian ko, tingin ko dahil sa dalawang rason na iyon kaya umakyat ang dugo ko sa mukha!

"H-hindi ba puwede?"

Gaga ka talaga Thea! Abot saang lupalop na iyang kaharutan mo!

His eyes locked to mine. "You're asking for something you might regret"

Kumurap lang ako.

"I am more concerned to man who owns the place I am currently staying. You should be the one sleeping at your own room. Not me. Kaya huwag ka nang umapela at tabi tayong matulog. Okay lang talaga sa akin" untag ko sa kanya sa kalagitnaan ng pagpupuri ko sa guwapo niyang mukha.

His face got even more serious.

Alam niyo ang masaya? Sumuko siya. Kaya magkatabi kami sa kama niya ngayon.

I can really feel how uncomfortable he is. But I didn't mind that.

Mas iniisip ko ngayon kung papaano ko siya gagapangin sa pagtulog niya.

Naalimpungatan kao nang marinig ang pag-ring ng phone ko sa tabi. That's why I reached for it. Tumatawag ang assistant ko. "Delia" bungad ko.

"Miss Steel. Hinihingi na po ng agency ang mga designs para sa upcoming fashion show next month. They just called me and told me to inform you about it" sumeryoso ang mukha ko.

"Send a mail. Tell them it's nearly done. Sabihin mo rin sa kanila na huwag silang mag-alala kasi before deadline, nasa kamay na nila ang designs. After that, take the documents that I left on my table and send it to Mr. Portalenos" istriktong sabi ko sa kanya. And when I heard her say 'Yes po ma'am Thea', I immediately ended the call.

"Work?" Rinig kong tanong ng lalaking katabi kong ubod ng sexy ang sinisigaw ng mukha. Binalingan ko siya. Nakita ko namang nakatitig siya sa seryosong mukha ko.

Binura ko agad ang emosyon na iyon at ngumiti sa kanya. "Yeah"

Ilang sandali pa ay binalot muli kami ng katahimikan. Kahit nakapikit na ako at sinusubukang umidlip saglit, hindi talaga ako dinadalaw ng antok.

I moaned helplessly.

Nagdalawang-isip tuloy ako kung tama ba itong pagyaya ko sa kanya na tabi kaming matulog. Pero wala na e. Hindi ko na mababawi dahil katabi ko na. Kaya naman dahan-dahan ko siyang binalingan.

I was caught off guard the moment my eyes met his dark hooded eyes. He was breathing ruggedly.

"You okay?" Takhang tanong ko. I moved a little. But that movement only caused me to make contact with his body.

My eyes dilated. Malawak naman ang kama pero bakit ganito kami kalapit?

Umawang ang labi ko. Napatingin ako sa kanya.

"I'm sorry" mahinang bulong ko pero sunod kong napasinghap nang kabigin niya ako palapit sa kanya at walang sabing siniil ng halik.

Nanlalaki ang mga mata ko kasabay non ang pagtapos niya sa halik. His eyes clouded with desire met mine. Bumilis ang pintig ng puso ko. Bumigat ang paghinga niya. "Sleeping together is not a f*****g good idea, Althea" mahinang sambit niya at mahina akong napa-ungol nang muli niya akong sinunggaban ng agresibong halik.

Pinasok niya ang dila niya nang suminghap ako.

My mind went blank.

Naramdaman ko ang biglang pagbuhay ng nakatagong init sa katawan ko. I felt myself burn when I felt him move on top of me. Wala akong nagawa upang pigilan siya nang mas lumalim ang paghalik niya sa akin.

Dahil sa mga oras na ito, mabilis sumuko ang katawan ko sa mga haplos at halik niya. He is the only man who can make me give in easily like this.

I moaned once more when I felt his hand massage my breast through the fabric.

Shems, naunahan niya ako. Gapang plan 1.0 failed!