His Broken Possession

Chapter 8

:)

Chapter 8: The start

•••••

May deperensya na ata ang puso ko.

Biglang bumilis ang t***k na para bang nakikipagkarera.

I swallowed hard before holding his gaze. "I told you. I'm going to chop your precious boy when you touch me" naku! Ang lakas ng loob kong ibulong pa iyon sa kanya sa kalagitnaan netong nangyayari.

Kasi naman, kung makahawak akala niya boyfriend ko e break na nga kami!

Impakta ka! Kinakabahan ka na nga, ang dami mo pang satsat! Sigaw ko sa isip ko tsaka tumikhim nung lumalim ang paninitig ni Dark sa akin.

His touch made me remember the night he had me.

He just frowned at me before looking at Blane again. Bumalik ang seryoso niyang mukha.

"Dark Kentos?" Tila nawalan ng buhay ang mukha ni Blane habang nakatingin sa lalaking katabi ko. Binalingan ako ni Blane ng tingin. His eyes are questioning me.

"Blane kung sinabihan ka nila Papa na dalhin ako sa bahay mo sa ayaw at sa gusto ko, pakiusap umuwi ka na dahil wala kang mapapala" saad ko sa kanya.

He looked at me strangely. "Inaantay ka nila, Thea. They want to talk to you about..." napatingin siya sa lalaking katabi ko. "..this" halos pabulong niyang sabi.

Kumurap ako. May hinala ako na tatadtarin nila ako ng tanong tungkol kay Dark. Dahil nga sa sinabi ni Dark noong siya ang pinaangat ko sa tawag at saktong si mama ang tumawag. At tama nga ako. Bumuntong hininga ako.

"Kailangan mong sumama sa akin, Althea" may pagka-awtoridad ang boses niya.

Akmang hihindi na sana ako kaso natigilan ako. "She's staying here with me. Tell her parents to inform me if they want to talk to her" aniya sa malamig na boses. Naramdaman kong humigpit ang hawak niya sa baywang ko. "Tell them she's mine too. You're not marrying her" walang buhay na dugtong niya at nahigit ko ang hininga ko nang kunin niya ang bag ko sa staff na lumapit tsaka niya ako hinila palayo kay Blane na halatang nagulat sa nangyari at sa narinig.

Maski ako nagulat nga e!

My minde went frenzy.

"Mine? Anong mine?" Singhap ko sa kanya habang naglalakad kami papasok sa elevator.

"I appreciate what you did there because you saved my ass. Pero duh! Mine?! Hindi ako minahan noh!" Singhal ko sa kanya tsaka humalukipkip.

May pa 'she's mine!-she's mine' pa siyang nalalaman!

Nakita kong umigting ang bagang niya at nag-iwas siya ng tingin.

Then I halted when something hit me. Saka ko lang na-realize ang mga pinagsasasabi niya kay Blane kanina.

"Alam mo, kahit ayaw kong makasal kay Blane, gagawa at gagawa ang mga magulang ko ng paraan" seryosong sabi ko sa kanya dahil na-tantsya ko kanina ang pinapahiwatig ng mga kilos at mga mata ni Blane kanina.

"Why?"

Tumingin ako sa kanya. "Anong bakit?"

He looked at me sharply. "Why do you have to marry him?"

Mapait akong napangiti sa narinig na tanong niya. Sa usapang ito, ayokong sabihin sa kanya ang tungkol doon. Kaya umiling ako. "Wala"

Kahit sa totoo lang, ang sagot doon ay gusto nila akong ipakasal kay Blane para makabayad sila sa utang nila sa mga Villamar at para sa pera ng mga ito. They don't actually care for me because since I was young, never did they care for me. Si ate Vivien lang naman ang kakampi ko noong bata ako. Pero dahil sa akin, nawala siya. That's why mas lalong lumala ang poot nila mama at papa sa akin.

I don't blame them for that. Pero sana naman kahit konting pagmamahal lang, iparamdam nila sa akin. Kasi gustong-gusto ko nang maramdaman ang pagmamahal galing sa kanila. Ang tagal-tagal na pero sariwang-sariwa pa rin ang sugat na naidulot ko sa kanila. Kaya siguro hindi nila ako magawa-gawang mapatawad, mahalin, at alagaan.

Tangina eto na naman tayo sa pagiging mahina.

Huminga ako ng malalim upang pigilan ang mga namumuong emosyon sa dibdib ko.

Pagbukas ng lift, mabilis akong lumabas. I can feel his presence behind me.

"Daddy! Please come home na. I miss you na po and mommy" hagulgol ng bata habang nakatingin sa screen ng ipad niya. Kasama niya ang yaya niya at ito ang may hawak sa gadget.

From the video call, she saw her mother sit beside her dad and smiled softly at her. "Mommy and Daddy are doing their best to come home, princess. Please stop crying, baby. Mommy will get sad too. Stop crying already, baby" pagpapakalma ng nanay nito.

Mas lalong umiyak ang bata.

Bumuntong hininga ang ama ng bata. "Okay Princess, Daddy and mommy is coming home. We're buying your favorite food" that worked like a magic because the little girl stopped crying abruptly. Napatingin naman ang ginang sa asawa niya dahil sa sinabi nito. Hindi pa tapos ang nilalakad nila sa negosyo nila.

But her husbands just gave her a smile that meant one sure thing. Their daughter is more important than any other things in this world.

Dahil don, napangiti ang ginang. Her husband knows his priorities but when it comes to his princess, she comes first in all levels. And she admire her husband for that. For being a great father despite of handling lots of works on their business.

"Really daddy?" Tila nabuhayan ng loob ang batang babae.

Her dad smiled lovingly. "Yes princess, we're coming home"

Natawa naman ang mag-asawa nang makitang tuwang-tuwang pumalakpak ang anak nila.

"Now go back to sleep, princess. When you wake up in the morning, we're already beside you. Okay Elizabeth?"

Tumango-tango ang bata. "Yes po. I love you mommy, daddy!"

"Salamat sa ginawa mo kanina" I changed the topic using the right words. Pero totoo itong pagpapasalamat ko sa kanya.

Because I think puwede na akong umuwi sa condo ko sa lagay na ito. Pero tingin ko din hindi pa panahon.

Kasi nga diba...

Tumikhim ako.

Di ko pa nagagawa 'yung Gapang Plan 1.0 ko!

Really Thea? In the midst of this serious situation you are in, you still have the guts to think that way?!

Ngumuso ako sa sigaw ng isip ko tsaka ko isinandal ang ulo ko sa pader. Then my eyes drifted to the man standing beside me with that usual heart clenching aura. Hawak niya ang bag ko.

Kinikilig ang vageygey ko! Like from Earth to Saturn and back to Earth again then back to Neptune. Ganon!

Mukakongtanga dito sa nangyayari sa akin. Kanina lang, naiiyak ako. Tapos ngayon naman pinagpapantasyhan ko ang lalaking katabi ko na walang kamalay malay sa kaharutan ko!

Hanggang sa makapasok kami sa loob ng unit niya, talagang tinikom ko ang bibig ko. Kasi hindi siya masyadong nagsasalita.

His condo is really nice. The colors are dark shaded. The interior design is on point. Gustong gusto ko. Ang lawak rin ng unit niya. Parang mas malawak kesa sa ibang mga kuwarto.

"The bathroom is inside my room on the left" saad niya. Inilapag niya ang phone niya sa lamesang malapit sa kanya.

I bit my lip.

Nakita ko namang inilapag niya sa sofa ang bag ko.

Napatingin ako sa braso niyang nakakatakam. Take note, braso pa lang yummy na!

Tahimik akong tumango tsaka lumapit sa kanya. Narinig kong para siyang huminga ng malalim kaya binalingan ko siya ng tingin.

He gulped.

Kita ko ring umigting ang panga niya. Ngayon ko lang napansin na masyado pala akong malapit sa kanya.

Ayieuut!

Lihim akong ngumiti. Pero para itago iyon, tumikhim ako. My oh my!

I eyed him for a while before taking some of my clothes from my bag. After that, I distanced myself from him. Pero hindi pa ako nakakalayo ng matigilan ako.

Realization caught me as if a hard baseball ball hit my brain to its core.

I checked my clothes again and gave out a small groan when I noticed that my panty is missing.

"Kaladkaring kirida" mahinang bulong ko. I mentally face palmed.

Yung panty ko! Huwag naman po sana niyang nakita!

Kaso mukhang minamalas ako. Dahil nang dahan-dahan akong humarap sa kanya, ngumiwi ako nang makita kung papaano siya yumuko para pulutin ang pulang panty ko na nahulog sa sofa.

As he straightened up, he eyed me with those dark orbs that never fail to make my flower bloom. I looked down to my red lace panty clutched in his hand.

"A-ah e hehe" I tried to smile but failed miserably. Kaya mabilis kong hinablot ang panty ko sa kamay niya. "Sorry" taranta kong sabi tsaka na siya tinalikuran at patakbong nilisan ang sala.

Pagpasok ko sa banyo, hindi ko na napigilan ang malakas na pagtili ko sa kilig.

Kinailangan ko pang kagatin ang panty ko para lang mapigilan ko ang bunganga ko.

Nahawakan ni bebeloves ang panty ko! Dapat i-celebrate ko 'to!

Nahawakan niya ang gagamitin ko ngayon sa Gapang Plan ko! Feeling ko talaga tatalab ito, mga vaklang twoo!

Mala-demonyo akong ngumisi at hindi na nagpatumpik-tumpik pang tinapos ang pagliligo.

When I'm finally done, I wore my usual comfy shorts and simple lose shirt. Parang nasa sariling condo ko lang ako.

I dismissed those thoughts away when I stepped out of the bathroom. Tila isang bihag, natigilan ako nang madatnan kong naka-upo si Dark sa kama. Nagningning ang mga mata ko nang makita kong wala siyang pang-itaas.

Mabilis niyang naramdaman ang presensya ko dahil nag-angat siya ng tingin at bumaling sa direksyon ko.

My breathing hitched.

"I-ikaw na. Take your turn" nakatitig pa rin ako sa katawan niya. At dahil na-realize ko iyon, agad akong nag-iwas ng tingin.

Lintik Thea! Huwag mong ipahalata iyang agresibong kamanyakan mo! I shouted at the back of my mind.

Sumagot siya sa aktong pagtayo.

I salivated when my eyes moved down to his toned and manly abs. Hmm sarap charap! Gusto kong hawakan.

Sinimulan na niya ang paglalakad. Kumurap ako at naglakad din palapit sa kanya. Napansin niya dahil kumunot ang noo niya. Pero wala doon ang atensyon ko kundi sa katawan niya.

The moment I stopped in front of him, he gave me that intense look.

I grinned wickedly before sticking out my finger. What did I do next?

Sinundot ko ang abs niya. "M-matigas" paos kong bulong. Hindi pa ako nakuntento at hinaplos ko iyon. "Ang t-titigas nila" singhap ko.

Kaso natigilan ako sa ginagawa ko nang may humawak sa palpusuhan ko upang pigilan ako. So, I looked up slowly. "What the f**k are you doing?" He breathed sharply. His intense gaze is glaring straight at me with another emotion I cannot name.

Kumurap lang ako tsaka tinagilid ang ulo ko. Muli kong sinundot ang abs niya.

His jaw clenched.

Roses are red. My panty is red. Tonight is the night, I'll make landi the Dark.

Now, I'll start my Gapang Plan 1.0. This is it!