“ฉันไม่คิดว่า ฉันจะมีวันนี้” นุชลตรีกล่าวอย่างรวดเร็วพลางเอนหัวของหล่อนมาซบกับแผงอกกำยำของผู้เป็นสามี
มาฮันห์ก้มใบหน้าลงมาพลางจุมพิตที่เรือนไหมของนุชลตรีเพียงแผ่วเบา นุชลตรีก้มหน้าลงด้วยความขวยเขินเล็กน้อย
นุชลตรีอมยิ้มอย่างมีความสุขใจขณะมองบุตรชายและบุตรสาวสองคนวิ่งเล่นในทุ่งหญ้าเขียวขจีในคฤหาสน์บ้านหลังใหม่ของหล่อนกับมาฮันห์ในประเทศไทย
เวลานี้พวกเขาเลือกเชียงใหม่เป็นสถานที่ปักหลักลงถิ่นฐาน มาฮันห์ผันตัวมาเป็นพ่อบ้านในขณะที่นุชลตรีผันตัวมาเป็นเจ้าของคฤหาสน์หลังโต และเจ้าของกิจการโรงแรมที่เชียงใหม่
ทั้งสองปลูกบ้านไว้ในตัวเมืองเชียงใหม่ นุชลตรีชอบต้นไม้สีเขียวขจีความเขียวชอุ่มทำให้หัวใจของหล่อนรื่นรมย์
ไม่น่าเชื่อว่าหล่อนจะได้กลับมาแต่งงานกับมาฮันห์ เศรษฐีชาวเมืองมัทราสที่หล่อนเลิกราไปนานนับสองปี
แม้ว่าความรักครั้งแรกจะเกิดจากความไม่ชอบใจมาก่อน หากวินาทีแรกที่เจอหล่อนกลับตกหลุมรักเขาต
