อุบัติรักสามีจอมบงการ - คำสั่งเสียของคุณทวด

1589 Words

“จอดตรงนี้ล่ะค่ะพี่” นุชลตรีเอ่ยกับคนขับแท็กซี่ที่หล่อนเพิ่งจ้างมาจากสนามบินในประเทศไทย “สามร้อยบาท” แท็กซี่กล่าวขณะที่นุชลตรีส่งเงินให้เป็นแบงก์สีเทาหนึ่งใบ หญิงสาวแทรกตัวลงจากรถแท็กซี่สีเขียวเหลือง พร้อมกับกระเป๋าเดินทางใบโต ทันทีที่ปลายเท้าสองข้างของนุชลตรีก้าวลงมายืนยังคฤหาสน์หลังใหญ่โตโอ่อ่า เธอมองดูคฤหาสน์สีครีมแล้วสูดลมหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่ นุชลตรีลากกระเป๋าเดินทางไปยังรั้วหน้าบ้าน เวลานี้หญิงสาวมองเห็นแต่คนรับใช้ใส่ชุดสีดดำ บ้างก็ขาวแซมดำในคฤหาสน์เต็มไปหมด คนรับใช้หันมามองหญิงสาวรูปร่างผอมสูง เรือนผมของผู้หญิงคนนั้นมัดเป็นมวยมุ่นไว้บนหัว “นั่นคุณหนูนุชลตรีนิ” เสียงของคนรับใช้คนหนึ่งดังขึ้นขณะที่ประตูรั้วหน้าคฤหาสน์หลังใหญ่เปิดออก นุชลตรีลากกระเป๋าเข้าไปในคฤหาสน์หลังใหญ่ พลางหันมองไปยังนอกบ้านเป็นครั้งสุดท้ายก่อนประตูรั้วสีเหลืองทองจะปิดลง “คุณหนูจะเข้าไปหาคุณผู้หญิงเลยไหมคะ” แจ่มจันทร์สาวใช้กล่าวพลางรับกระเป๋าเดินทางใบโตมาจากมือของนุชลตรี “ค่ะ เดี๋ยวนุชเข้าไปหาคุณแม่เลยค่ะป้าแจ่ม ฝากกระเป๋าเดินทางนุชด้วยนะคะ” เสียงหวานกล่าวกับคนรับใช้วัยกลางคนพลางหมุนตัวเดินไปอีกทาง คฤหาสน์แห่งนี้ดูอ้างวางหม่นหมองเมื่อขาดคุณทวดไป เพราะคุณทวดของหล่อนเป็นคนมีสีสันชอบเฮฮาอยู่เสมอ นุชลตรียังจำได้ดีถึงบอร์ดเกมที่คุณทวดมักเอฟมาเล่นอยู่บ่อยครั้งกับเธอและป้าแจ่ม ป้าจันทร์ และลุงเขียวคนรับใช้ นุชลตรีมีความทรงจำบางอย่างเกี่ยวกับคุณทวดมากมาย เสียจนหญิงสาวไม่นึกว่าวันนี้จะมาถีง…วันที่คุณทวดไม่อยู่กับหล่อนอีกแล้ว คุณทวดเป็นคนเลี้ยงนุชลตรีมาตั้งแต่ตอนตั้งไข่ ในขณะที่แม่ของหล่อนทำงานงก ๆ ทั้งวัน บางวันดาราอยู่กับตัวเลขและธุรกิจของตนเองโดยที่บางครั้ง นุชลตรีเองก็แอบน้อยใจเป็นเหมือนกัน หากแต่หล่อนกลับเก็บงำความรู้สึกซ่อนมันไว้ในส่วนลึกของใจเรื่อยมา นุชลตรีมองไปยังรอบ ๆ ห้องรับแขกด้วยความคิดถึง ทุกส่วนของคฤหาสน์หลังโตหลังนี้มีความทรงจำของคุณทวดซ่อนไว้ราวกับพวงมาลัยแซมซ้อนร้อยต่อกัน “อ้าวนุช…กลับมาแล้วเหรอลูก” ดาราเดินออกมาพลางสวมกอดบุตรสาวของตนเองอย่างหวงแหน มือเรียวเล็กของนุชลตรีกอดตอบมารดาพลางเอ่ยน้ำเสียงอู้อี้คล้ายคนจมูกบี้ “ค่ะ แม่นุช…กลับมาแล้วค่ะ งานคุณทวดเป็นยังไงบ้างคะ…มีอะไรให้หนูช่วยไหม” หญิงสาวเอ่ยถามมารดา ท้ายประโยคเสียงของหล่อนทอดเอื่อยฟังแล้วหมองเศร้า ดาราปาดน้ำตาออกจากใบหน้าของเธอ พลางสวมกอดลูกสาวไว้แน่นราวกับว่าหล่อนกำลังจะหลุดหายตามคุณทวดไปอีกคน “มานี่สินุชแม่มีอะไรจะบอก” ดารากล่าวกับบุตรสาวอย่างนุชลตรีพลางกอดลูกสาวไปด้วย นุชลตรีผละออกจากอ้อมกอดของมารดาแล้วจึงเอื้อมมือไปจับมือของแม่พลางบีบมือของมารดาอย่างแผ่วเบา หยดน้ำใสไหลออกมาจากดวงตาทั้งสองข้างของลูกสาว ดาราปาดน้ำตาให้หล่อนอย่างเบามือ “แม่ไม่ไปไรจ้ะ” ดารากล่าวพลางคลายอ้อมกอดแล้วเดินนำบุตรีของหล่อนเข้าไปตามทางเดินของคฤหาสน์ หญิงสาวเดินตามแม่ของหล่อนออกมาจากโถงรับแขกแล้วขึ้นไปยังบนบันไดชั้นบนของบ้าน นุชลตรียังไม่เห็นแม้แต่โลงศพของคุณทวดทั้งที่คุณทวดเพิ่งเสีย เธอจึงเอ่ยถามกับดารา แม่ของหล่อนว่า “แล้วศพของคุณทวดตั้งอยู่ที่ไหนล่ะคะ” หญิงสาวจึงกล่าวขึ้นด้วยแววตาโศกศัลย์กว่าเดิม ดารา ผู้เป็นแม่ ชะงักไปเพียงเล็กน้อยแล้วจึงหันมากล่าวกับลูกสาวของตนเองว่า “ศพของคุณทวดก็อยู่ที่ศาลาแล้วจ้า เดี๋ยวเย็นนี้เราจะเข้าไปฟังสวดอภิธรรมศพกัน” ดารา แม่ของนุชลตรีกล่าว ท้ายประโยคหญิงวัยกลางคนอดสะอื้นขึ้นมาไม่ได้ หญิงสาวชะงักเมื่อเห็นดาราร่ำไห้ออกมาถึงคุณทวดผู้จากไป นุชลตรีบีบมือให้กำลังใจมารดาอีกครั้งด้วยความรัก “แม่รักนุชนะลูก” ดารากล่าวขณะจับมือบุตรสาวไว้แน่น นุชลตรีเพียงพยักหน้ารับคำของมารดาและจึงเดินตามมารดาเข้าไปในห้องนอนของแม่ของหล่อน หญิงสาวหยุดเดิน เมื่อเห็นมารดาของตนเองหย่อนร่างนั่งพักลงบนโซฟาสีแดงสดบุกำมะหยี่เนื้อดี ดารา ผู้เป็นมารดาเอื้อมมือไปหยิบซองสีขาวส่งให้นุชราตรีผู้เป็นบุตรสาว “อันนี้จดหมายของคุณทวดที่ท่านเขียนไว้ก่อนจะเสีย” ดารากำจดหมายในมือของหล่อนไว้แน่นจนนุชลตรีเห็นเส้นเลือดปูดขึ้นที่มือของมารดา มือเรียวสวยของนุชลตรีเอื้อมรับซองจดหมายจากมือของมารดาพลางพลิกดูอย่างรวดเร็ว จดหมายในมือของนุชลตรีถูกผนึกไว้อย่างแน่นหนา นุชลตรีเห็นลายสวย หากแต่โบราณเขียนจ่าหน้าซองถึงเธอ “ถึงนุชลตรี หลานทวด” นุชลตรีอ่านออกเสียงตามตัวอักษรที่ปรากฎบนจดหมายปิดผนึก “คุณแม่มีกรรไกรไหมคะ นุชแกะไม่ออก” นุชลตรีเอ่ยถามผู้เป็นแม่ของตนเอง “นี่จ้ะ” ดารากล่าวพลางส่งกรรไกรสีส้มที่วางบนโต๊ะให้บุตรสาว นุชลตรีรับกรรไกรมาจากมารดาพลางตัดฉับบริเวณส่วนว่างเปล่าแล้วแกะจดหมายออกมาอ่านอย่างรวดเร็ว “ถึงนุชลตรี…หลานทวด” นุชลตรีอ่านออกเสียงด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ภายในจดหมายเขียนใจความว่าให้หนูราตรีรีบแต่งงานหลังจากจบงานศพของคนทั่วกับนายมาฮัน เจซ มหาเศรษฐีแห่งเมืองมัทราสที่คุณทวดสัญญากับทวดของมาฮันห์ว่าจะยกหลานให้แต่งงานกัน นุชลตรีรู้สึกราวกับว่าเวลานี้หล่อนถูกสายฟ้าฟาดอย่างแรง หญิงสาวเบิกตากว้างพลางอ่านประโยคบรรทัดต่อไปด้วยความไม่เข้าใจ “หากนุชลตรีไม่ยอมแต่งงานกับมาฮันห์ สมบัติทั้งหมดรวมถึงกิจการและคฤหาสน์หลังนี้จะไม่เป็นของดารา รินทรวงศ์อีกต่อไป” เสียงหวานของหญิงสาวอ่านออกเสียงดังชัดจนดาราที่ฟังอยู่หันขวับมองใบหน้าของบุตรสาว หล่อนรู้สึกราวกับว่า เธอกำลังล้มทั้งยืน…เวลานี้หญิงสาวมองจดหมายอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตาของตนเองว่าคุณทวดของเธอจะทรยศหักหลังหล่อนได้มากถึงเพียงนี้ นุชลตรีแทบอยากเอากระดาษเหล่านี้จุดไฟเผาเสียให้รู้แล้วรู้รอดต่อหน้าเทียนหน้าศพของคุณทวด หากหล่อนทำได้เพียงแค่คิดฝันเท่านั้น ดาราเอื้อมมือแตะแขนบุตรสาวอย่างเข้าใจ นุชลตรีปล่อยจดหมายในมือลง หยาดน้ำใสไหลอาบนวลแก้มสีชมพูทั้งสองข้าง “คุณแม่นี่มันอะไรกันคะ” นุชลตรีกล่าวอย่างไม่พอใจพลางมองไปทางดาราอย่างนึกฉุนคุณทวด “แม่ก็เพิ่งรู้เรื่องนี้จากลูกเหมือนกัน” ดารากล่าวแล้วถอนหายใจ “แต่เมื่อสองสามวันก่อนมีคนโทรมาหาแม่แต่พูดจาคล้ายกับแขกอาหรับ ซึ่งแม่ฟังไม่รู้เรื่องเลยบอกเขาไปว่าถ้าลูกสาวกลับมาจะให้เขาพูดสายด้วย” ดาราเอ่ยบอกนุชลตรีอย่างเหนื่อยอ่อน “ใครกันคะคุณแม่” นุชลตรีเอ่ยเสียงแข็งถามมารดาอย่างไม่พอใจในสภาวะที่ตนเองเป็นอยู่ “เท่าที่แม่ฟังออกนะ…เขาบอกว่าชื่อโยเซฟห์” หญิงวัยกลางคนกล่าวพลางมองบุตรสาวด้วยแววตาห่วงใย “อาจจะเป็นพวกมิจฉาชีพก็ได้ค่ะคุณแม่ ไม่ก็โทรผิด” นุชลตรีกล่าวอย่างปลอบใจมารดาและตนเองไปด้วย เป็นตายร้ายดีอย่างไรหล่อนก็ไม่มีวันอยู่ที่นี่เพื่อให้คุณทวดจับคลุมถุงชนหรอก หญิงสาวครุ่นคิดไม่ตกถึงเรื่องที่คุณทวดจะจับหล่อนไปเป็นภรรยากับเศรษฐีเมืองมัทราส “แม่คะ นุชกลับศรุตท์รักกันค่ะ เราวางแผนว่าจะหมั้นกันค่ะหลังจากนุชกลับจากปารีส” นุชลตรีกล่าวกับมารดา ดารามีสีหน้าบึ้งตึงขึ้นทันทีที่ได้ยินบุตรสาวกล่าวถึวศรุตท์ ทันตแพทย์หนุ่มเรียนดีแต่ยากจน ไฉนเธอจะต้องให้บุตรสาวของตนไปเกลือกกลั้วกับคนพรรค์นั้นด้วย “นุชลตรี แม่ขอยื่นคำขาดให้เราแต่งงานกับเศรษฐีอินเดียใต้นั่น แม่ว่าเขาจะพาลูกสาวแม่ให้มีอนาคตที่ดีกว่าหมอกระจกนั่นได้ หากนุชไม่แต่งกับเขาก็ไม่ต้องอยู่บ้านหลังนี้ร่วมกับแม่อีก” ดารายื่นคำขาดกับบุตรสาวพลางผุดลุกขึ้นทิ้งให้นุชลตรีนั่งเคว้งท่ามกลางคฤหาสน์โอ่อ่าอยู่เพียงลำพัง +++

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more