CHAPTER 19

1364 Words
Warning: Read at your own risk! This chapter contains sensitive words and scenes that may not be suitable at a very young age. Pakiramdam niya ay parang napakabagal ng oras. Kahit anong basa niya sa mga papeles sa harapan niya ay ang isip niya hindi naman duon nakatuon, hindi man niya aminin pero iniisip niya kung talaga bang sasabay sakaniya si Kean sa pagkain ng pananghalian. Dumaan na ang halos isa at kalahating oras, sa loob niyan ay panay lamang siya buntong hininga at re-scan sa mga papeles niya dahil hindi niya agad maunawaan ang mga nilalaman noon dahil ang utak niya ay okupado ng ibang bagay. Saktong alas dose na, kita niya ang paglabas ng kaniya kaniyang lunch box ang mga empleyado.. May mga nagsilabas ng opisina marahil ay sa cafeteria o kainan sa labas kakain. Samantalang siya ay nanatiling nakaupo lamang, hindi niya alam kung totoo nga ba na may nag aantay sakaniya sa labas o wala. Ilang minuto rin siyang nakatulala lang sa harap ng kaniyang monitor, saka lamang siya tumayo ng ayain na siya nila Mara at Kira. Napag-alaman niya na madalas kumain ang mga ito sa cafeteria o di kaya ay sa kalapit na mga kainan. "Ma'am, hindi ba sasabay si Sir Kean?" Tanong ni Mara habang naglalakad sila papuntang cafeteria. Nakita niya ang bahagyang pagsiko rito nito Kira. She knows that this two are still intrigued on her and Kean's relationship. Alam niyang ganoon din ang ibang nasa kumpanya, ba-bagong labas lang naman kasi ng issue kaya malamang sa malamang ay hindi pa ito huhupa, maliban na lang kung may dumating agad na bagong pag-uusapan ng mga ito. Hindi pa man siya nakakasagot ay may lalaki na agad na tumikhim na siyang dahilan ng pagtahimik nilang tatlo. "Where are you going? I told you to wait for me." Napalunok muna siya bago sumagot, ayaw niyang magpahalata na nagulat pa siya sa pag sulpot nito. Hindi naman niya kasi akalain na seryoso pala talaga ito sa sinabi nito kanina. "Cafeteria. I'll be eating with my workmates." Hindi niya gusto mag tunog na nagsusuplada siya, but she was somehow enjoying seeing his reactions. Ganito pala pag sinusuyo? Hinawakan siya nito sa palapulsuhan at hinigit agad naman siyang nagkumawala. "Ano ba? I am with them. Huwag ka nga maging bastos." Pabulong at may diin niyang sabi sa lalaki. They both looked at the back where in they are already few inches away from Mara and Kira. "Ma'am, ano ka ba? Okay lang saka enjoy niyo lunch niyo. Bye Sir and Ma'am!" Hahabulin pa nia sana ang dalawang nag mamadaling naglakad palayo pero nahigit na agad siya ng lalaki, kaya halos sumubsob siya sa mga dibdib nito. "You are being stubborn again, woman! I told you to wait for me pero tatakasan mo na naman ako." They started walking towards the elevator. Pagpasok nila sa loob ay saka lamang siya nag salita. " I did not know that you are serious about it. I thought it was just for the show you have put up, Kean." Sarcasm was visible through her words. He glared at her. "Hanggang ngayon hindi mo ako kayang seryosohin. That's now you, Letisha. As far as I know, seryoso ka sa lahat ng bagay." She smirked. "You are an exception to it, Kean. Alam ko nasa isip mo, alam kong hinuhuli mo lob ko for you to gain more from me. Business is business to you. So, what would you expect me to react? I am not that easy to fool." Hindi alam ni Kean kung bakit parang biglang nagpantig ang tenga niya sa narinig mula sa babae. Alam naman niya na matabas talaga ang dila nito. Dapat nga ay sanay na siya rito. Pero marahil na rin siguro ay natapakan ang pagka-lalaki niya. Parang pinalalabas kasi nito na hindi naman siya kaseryo-seryoso at manggagamit lamang siya. In a very short span of time, he got to know this woman he already thought of trying to work things out with her. Pagod na siya sa pag papanggap at walang sawang hindi pagkakasundo. Now this woman is really challenging him. At hindi niya ito para atrasan. Like he always does- he gets what he wants. Without any hesitations he pinned her on the wall of the elevator. Letisha was about to scream when he covered her mouth and pressed himself against her. "No one will hear you hear, Babe. It is just the two of us." She was about to reach the buttons, pero naunahan na siya ng lalaki. he clicked the emergency button which made the elevator stop. Napatili pa siya ng biglang namatay din ang ilaw sa loob. " Now you are screaming like a lost kitty. Nasaan ang tapang mo?" he whispered through her ears. Ramdam niya ang bahagyang pag dampi ng labi ng lalaki sa may leeg niya kasabay nito ang pag hinga nito. She wanted to push him, but the sensation she was feeling right now made her feel weak and fall into his trap again. Kahit madilim ay naaninag pa naman nito ang lalaki. His fingers trailed down to her thighs and now at the corner of her womanhood. Naging madali para rito ang pag access nito roon dahil naka pencil skirt lamng siya. He was teasing her folds while kissing her neck which made her knees tremble. She needed more support, kaya napahawak na lamang siya sa balikat ng lalaki. Ang kaninang pag tangka niya ritong pag singhal ay nawala na. Napalitan na ito ng munting ungol. Napaliyad siya nang bigla nitong ipasok ang daawang daliri ng lalaki sakaniya. He kissed her hungrily and ravished her lips while moving his fingers inside of her. And now she is moaning between their kisses. Lalo lamang itong nakadagdag sa mga nag aalab nilang mga damdamin. He stopped for a while and then smirked when he felt her unbuckling his pants. Alam nito ang gusto mangyari ng babae. He was very sure that she already lost her control due to pleasure. Pero hindi niya ito pagbibigyan, after what happened earlier. Hindi naman siguro masamang bitinin ito? She was a very bad girl earlier. He grabbed her hand and pinned it the wall. He heard her groan, but she left him no choice but to do this. "What now?" halos maging bulong na lamang ito. Hindi pa rin kasi nito pinipigilan ang paglalaro sa p********e nito. "You are a very bad kitty earlier, Babe. This is your punishment." Gusto niyang pag mumurahin ang lalaki. Hindi na niya ito mahawakan upang makakuha ng suporta dahil nakgapos ang dalawa niyang kamay. Tanging nasuporta na lang sakaniya ay ang tuhod ng lalaki na naghihiwalay sakaniyang mga hita. He torridly kissed her again as he moved her fingers faster. Damang dama niya rin ang pagkagat sa labi niya ng babae which made him turn on more. He felt her walls tightened, kaya mas binilisan niya pa ito. Until he felt her hot juices came pouring down to his fingers. Binitawan niya ang babae, at halos matumba ito sa panghihina. "Y-You jerk!" Parehas silang hingal, dinig din niya ang mabilis na pintig ng puso ng babae. He can't help himself but just give her a playful smile. Sa harap nito ay dinilaan niya ag daliring ginamit sa pag paaligaya rito. Otomatikong nag init naman ang pisnge ng babae sa ginawa ng lalaki. Akmang hahampasin niya ito nang mag bukas na muli ang ilaw sa loob ng elevator. ramdam niya rin na gumalaw na ulit ito. "Fix yourself, Babe." Dito lamang niya napagtanto na nakataas pa rin pala ang kaniyang skirt. Pinasadahan niya ang lalaki, magulo at gusot ang polo nito. Inayos nito iyon maging ang kaniyang buhok na bahagya ring nagulo. Mabilis din naman niyang inayos ang sarili na mapansin na pabukas na muli ang elevator. Saktong bukas nito ay katapos lamang niya mag-ayos. Tumambadsakanila ang security at maintenance na tila nataranta sa biglang pag tigil operasyon ng elevator. "Ma'am, Sir. Ayos lang po ba kayo?" Tanong ng isa sakaila. Kaswal lamang na lumabas ang lalaki at sinundan niya naman ito. "Yeah, we're fine. naabutan lang ng gutom." Makahulugan naman siyang tinignan nito. At wala siyang nagawa kundi irapan lamang ito.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD