Ang Boyfriend kong Artista

Chapter 05

SHEENA'S POV

"Thank you sa paghatid," sabi ko bago isinarado ang pinto ng kotse niya.

"Oo naman! Basta ikaw wifey! See you tomorrow!!!" sabi niya sakin at kumakaway pa. Napailing na lang ako sa pagka-isip bata niya.

"Wait lang!" napasigaw ako ng may maalalang dapat kong sabihin sa kanya. Bumaba siya sa kotse niya bago lumapit sakin.

"Bakit, wife? Ayie~ na-miss mo ko noh" napa-irap na lang ako ng kindatan niya ko. Dukutin ko kaya mata nito. Napakaharot eh.

"Alam mo sa susunod na tawagin mo akong ganyan! Baka kalimutan ko na kilala pa kita!"

"Aba! Bakit mo naman ako makakalimutan ehh... Wala ka namang Amnesia di ba? Tsaka hindi ka naman naaksidente!"

"Loko ka talaga noh? Commonsense naman ohh!! Akala ko ba ang mga Artista matatalino?"

"Oo na, alam ko naman yun eh.. Edi Sheena na lang tawag ko sayo"

"Mas okay pa yun, sige na umalis ka na! Bye!!!" pinaalis ko na siya at pumasok na ako sa bahay at pumunta na sa kwarto ko at natulog...

***

Kinabukasan

"GOOD MORNING!!!" yan lagi ang morning ritual ko kapag bagong gising. Hay, napa-buntong hininga na lang ako. Ikalawang araw ko sa school pero wala pa rin akong kaibigan, ay meron pala si Bryan ans Anika. Wait, consider na ba si Bryan bilang friend ko? Hmm, ‘wag na. Hindi na pala siya kasali.

I mean is New friends...^_____^

~ you are the spark. Im dying lied. You are my everything in my decided. You show me love. Never apart—~

Luh? Agang-aga may tumatawag? Sino naman kaya 'to?? Tumingin ako kung sino.. Unknown number???

[“Hello Sheena! Happy Valentine!!!”] – mabilis kong iniwas ang cellphone sa tenga ko ng isang malakas na tili ang sumalubong sa kabilang linya. Tsk. Siya lang naman ang artistang palagi na lang nagpapa-cute.

“Bakit ka napatawag?? Agang-aga nambubulabog ka,”

[“Maghanda ka na sunduin kita dyan”] – napakunot ang noo ko sa sinabi niya.

"Huh? Bakit naman ang aga?" Ehh... Halos 6:30 pa lang ng umaga tsaka 8:00 pa pasok namin.

[“Di ba sabi ko sayo pupunta sila Mom and Dad dito sa school?”]

"Oo nga, eh ano naman kinalaman ko diyan?”

[“Susunduin natin sila sa Airport!”] – sabi niya sa kabilang linya kaya biglang uminit ang ulo ko ng magtaas siya ng boses sakin. Nakakainis talaga ang kaartehan nito.

“Bakit mo naman ako sinisigawan diyan huh?”

[“Huh? Sino bang sumisigaw? Hindi naman ako ah”] – angal pa niya sa kabilang linya. Hays mapagkunwari talaga.

“Hayst! Nakakainis talaga, Oo na magbibibis lang ako baka paasahin mo na naman ako ah.. malilintikan ka talaga”

[“Bakit naman kita papaasahin?”] - nagtanong pa talaga siya, di ba iniwan niya akong nakatayo kahapon dun sa ground tapos sabi niya pa ililibre niya ako?! Hayyyssstt ang boblaks talaga!

"Iniwan mo kaya ako kahapon sa ground tapos sabi mo ililibre mo ko, yun pala tatakbuhan mo lang pala ako!" Yan na lang sinabi ko sa kanya para naman maintindihan niya naman.

[“Hindi ko na ulit gagawin ‘yon. Promise hindi na kita iiwan ng ganon, kahit pa habambuhay eh] - tsk. kahit kailan talaga napaka-assumero. Iniinis ako nito noh?

“Anong habambuhay?! Kalokohan mo! Alisin mo nga yang kaartehan mo sa katawan! Para kang bakla!” singhal ko sa kabilang linya. Hays mabingi ka sana.

[“I’m serious sheena”] - bigla ako natigilan sa sinabi niya. Bakit parang biglang sumeryoso ang boses niya? Kinilabutan tuloy ako.

"Edi ikaw na! Sige na, maaayos pa ‘ko"

[“Okie~ magda-drive na din ako papunta dyan ah.. Bye sheena my loves”]

“Hoy—”

toot...toot...toot...

“Aba’t— pinatayan ako? Talagang napakaharot ng artistang ‘yon grr!” ipinatong ko ang cellphone sa desk ko bago bumangon at pumunta na sa bathroom para maligo.

***

*Dingdong

Pababa na ako ng hagdan ng marinig ang pagtunog ng doorbell namin. Nandyan na y’ata yung artista.

"Kyaaaaaaaaahhh kayo po ba ‘yan John Bryan Mark Lee?? Omg!!" natawa na lang ako ng marinig ang sigaw ng kasambahay namin. Hays iba na talaga kapag Artista, masyadong kilala.

"Hmm... Nandyan ba si Wifey?" rinig kong tanong niya. Napataas ang kilay ko, sabi ko huwag na wifey ang tawag niya sakin eh.

"Hmm? Sino pong wifey?" tanong naman ng kasambahay namin kaya hindi ko na napigilan ang pagsigaw ko.

"WAG MO NA NGA SABI AKONG TAWAGING GANON EH!" siraulo talaga.

"Sorry naman Sheena, so tara na?”

"Wait lang po Ma'am mag-ano pa ba kayo???"

"Ahh... Kaibiga—" hindi ko na natuloy ang sasabihin ko ng umepal na naman ang artistang ‘to.

"I’m her boyfriend and she's my girlfriend!!!" nagulat ako ng bigla niya akong akbayan at kinindatan. Wth?!

Hala! Bakit parang ang bilis ng t***k ng puso ko? Di ba dapat nagagalit ako?

"Kyaaaaaaahhh Ma'am bakit hindi po kayo nagsasabi na may boyfriend po pala kayong Artista?" kinikilig na sabi ulit nya, hays naiilang na talaga akonsa lagay na ‘to.

"Pwede ko po ba kayo kuhanan ng picture ng magkasama?" sabi pa ni yaya kaya bigla ako natauhan.

"Yaya mas mabuting wag na la—"

"Sure!!!" tingnan mo nga naman ang mga Artista! Hindi talaga pinapalagpas ang camera!!!

"1,2,3 click!!" kailangan talaga may ganun!? Tangglain ko kaya 'to sa pagiging kasambahay nya??!! Parang ang sama mo naman y’ata Sheena.

Pagkatapos ng pangyayaring nakakahiya kanina, hinila ko na si Bryan papaalis ng bahay ko at sumakay na kami parehas ng kotse.

"Mag-isa ka lang ba sa bahay niyo?"

"Hindi mo ba nakita? May kasama kaya akong mga kasambahay!" naiinis kong sabi sa kanya. Hays. Nai-stress na ko ah!

BRYAN'S POV

Psh. Kahit na mataray 'to kaya ko naman pagtiisan. Ang sarap niya kaya pikunin. Hahaha.

"Hindi! I mean where's your Dad and Mom?" sabi ko at tiningnan siya ng panandalian. Nagmamaneho kasi ako.

"Ahh.. Ang Daddy ko ay nasa U.S at ang Mom ko naman—" naramdaman ko ang pagbuntong hininga nya. Bakit?

“She’s gone 5 years ago,” napalingon ako sa kanya ng sabihin niya ‘yon. Nakatingin lang sa binatana.

"Sorry napa-alala ko pa,"

"Hindi okay lang naman, matagal na din naman kasi ‘yon" Marami pa pala akong hindi alam sa babaeng 'to. Pero kung ganito siya palagi, mas lalo ko pa siyang magugustuhan.

"Pasensya na talaga ahh... Kase—"

"Kase? Ano?"

"Mahirap maging gwapo kapag nakakasakit na ’ko ng babae, not physical but emotionally" sabi ko habang nagmamaneho ako. Sana naman mapangiti siya nung corning sinabi ko.

"Hahaha napaka-hangin talaga," nilingon ko siya ng sabihin niya yun, napangiti naman ako ng makita siyang tumatawa.

"Bakit? Ano na namang ginawa ko? Mahirap kayang maging gwapo lalo na't Artista! Maraming nagpapa-picture!"

"Alam mo, ikaw na y’ata ang artistang napaka-hangin, ang mas mabuti pa pumunta na lang tayo sa Airport," sabi niya pa kaya binilisan ko na ang pagpapatakbo ng kotse ko papuntang Airport.

“Let’s go~”

*******

Nandito na kami sa Airport pero nag-shades muna ako pagkalabas ng kotse. Hindi kasi pwede na magpakita ako sa kanila dahil pagkakaguluhan ako. Lalo na kung makikita nila si Sheena, siguradong maraming magkakagulo lalo na't kasama ko siya.

Pumasok na kaming dalawa sa loob ng Airport nang kulbitin ko si Sheena na nauunang maglakad "Pst! Sigurado ka bang hindi tayo makikilala?"

"Oo naman, I’m sure!" sabi niya bago ako tinanguan. Nakita ko na si Mom and Dad.

"Hey! Mom! Dad!" tawag ko sa kanila at agad naman silang napalingon.

"Hey son! How are you? I miss you!!!" bati sakin ni Mom bago ako niyakap ng mahigpit.

"I miss you too Mom!" sabi ko at niyakap siya pabalik.

"Bryan, siya na ba yung girlfriend mo?" tanong sakin ni Dad kaya bumitaw na ako sa pagkakayakap kay Mom.

"Hmm... Dad sa school na lang po tayo mag-usap," sabi ko kaya tinanguan ako ni dad.

"Okay." sabi ni dad kaya umalis na kami. Sumakay na sa kotse at pumunta na ng school.