Beyza Karayel
Avuç içlerim heyecandan terlemiş, ellerim ise titriyordu tüm vücudum ile birlikte. Bugün Serkan beni ailemin yaşadığı yere götürecekti. Yani benim doğup belli bir yaşa kadar büyüdüğüm ve ölümümün kayıtlara geçtiği yere... Tabi gelene kadar iki kez kusmuştum orası ayrı. Ama ne olursa olsun çok heyecanlıydım. Belki de burası birçok şeyi hatırlamamı sağlayacaktı. Serkan elimi tuttuğunda heyecanla ona döndüm.
“Belki burada bir şeyler hatırlarım.” Dediğimde gülümsedi ve siyah gömleğinden bir düğmeyi açtı. Anlaşılan tek heyecanlanan ben değildim.
“Hatırlamasan bile yarın seni bir doktora götürmek istiyorum bu konuyla ilgili. Belki hafızanı geri getirmenin bir yolunu buluruz.” Dediğinde mutlulukla kafamı salladım. Hatırlamak istiyordum. Ona dair, aileme dair ne varsa ne yoksa ha
