"N-Natagpuan..." wala sa sariling naiusal ni Macaria. Ang tagal niyang ipinagdasal at hinintay na magkaroon na ng balita sa paghahanap sa kaibigan. "Sabihin mo sa 'kin, Kaleb.. buhay sila, hindi ba?"
Sunod-sunod ang naging pagtango ni Kaleb. "Oo buhay sila, Aria."
"Thank god..." mahinang ani Mama Katalina na tiningala si Kaleb at kumapit sa balikat ng lalaki.
Napahawak si Macaria sa kanyang dibdib at awtomatikong nangilid ang luha sa mga mata. "Kumusta ang lagay nila? Gusto ko silang makita. Gusto kong bumalik sa isla." nilapitan niya ang asawa at nanghihinang hinawakan ang kwelto nito.
"You don't have to worry anymore... nasa maayos na kalagayan sila." Hinaplos ni Kaleb ang pisngi niya. "Pero wala sila sa isla."
Natigilan si Macaria. "N-Nasaan sila kung ganoon?"
"Sa isang shelt
