"Hello Archer, may balita na ba?" Sumandal si Kaleb sa swival chair na hinihilot ang pagitan ng mga mata.
Maaga siyang nagising at dumiretso na sa mini office niya. Hindi na nakapasok sa trabaho si Kaleb dahil halos wala siyang tulog kagabi sa kaiisip sa mag-ina niya lalo na kapag napapatingin siya sa pwesto ng mga ito sa kama. Bumibigat ang kaniyang dibdib sa pag-alala at hindi niya mapigilang sisihin ang sarili.
He should have told her the truth from the start. He should have explain everything to her. He should have protected them. Matagal na siyang humahanap ng tiyempo para sabihin rito ang totoo, pero madalas siyang pangunahan ng takot. Ayaw niyang dagdagan pa ang sakit na nararamdaman nito sa pagkawala ng ama at kaibigan.
Pero wala nang magagawa ang mga pagsisisi niya. Anu pa m
