Zendo and Oriol

Chapter 2

*****

I didn't know that this is the thing he will do to shut me out!

"Didn't I said to you that don't mention my name again." Ang tila cool na cool niya pang pagkakasabi matapos lang naman niya akong halikan in front of one of my employees!

The hell!!!!

What will this girl think of what she saw now?

Ako ay natulala nalang.

Shut up na shut up na sa ginawa niya.

"Hey you coming or not?" Ang maangas niyang tanong sa babaeng empleyado ko na tila nagulat din sa kaniyang nasaksihan.

I just hope na di kumalat ang balitang ito na may dalawang lalakeng naghahalikan sa loob ng elevator.

Napailing nalang ang empleyado ko kaya naman dire-diretso na kaming nakababa hanggang sa parking lot.

Ako naman ay tila papel lang na nagpaubaya kung saan ako dadalhin ni Zen.

And when I came back to my senses ay nasa loob na ako ng kanyang sasakyan at nagsimula na niya itong paandarin hanggang sa kami ay makalabas na at nasa gitna na ng kalsada.

Di ko na nga rin napansin na naisuot na niya ang seatbelt ko sa akin.

"H-hey Z-zen s-san b-ba t-tayo p-pupunta?" Ang utal utal ko namang tanong sa kanya.

"I thought your just a midget but I just kissed you and now your a stutter too? Hahaha. What more will you become when we finally get to do it in the bed?"

Did he just smiled? How long since I've seen him like this ulit ba?

For three years since I started that contest with him na if magiging better lang ako sa kanya sa isang bagay ay he will be the one carrying my surname and not me that I will be having his, ay ngayon ko lang uli nakita siyang magsmile even though pinagtatawanan niya lang ako.

Ewan ko but I just don't feel and like the thought of me surrendering to him. Lagi nalang kasi siyang mas magaling sa akin. In terms of academics, sports, managing the business and other fields of life ay lagi nalang niya akong nauungusan and for once I wanted to feel that I am better than him. It's like I wanted to feel what it feels like to be better than him.

Kaya naman when they already announced between our families that we should get married right after we graduated college and they decided that I should be the one who will be carrying their surname ay agad akong tumanggi.

It's a sudden feeling and it urges me to stand up for once in my life and to fight for something. So ayun, tumanggi ako na ako ang magdadala ng kanyang apelyido and then I started this deal with them na in a span of 3 years if I should topped him to anything ay siya ang magdadala ng aming apelyido.

Everyone one was shocked at some point about what I proposed to them and then they just laugh at me. They thought that my idea was funny and petty which I thought was not... at that time.

But I get them now. I knew it was petty. Really!

Arghhh! Bakit ba kasi ngayon ko pa naisip ito and why did I do this childish thing.

I should've just accepted him.

"Gago! Anong do it in the bed na sinasabi mo!" Ang sabi ko sa kanya.

"Let's just see." Ang matipid lang naman niyang sagot sa akin.

"San ba kasi tayo pupunta?" Ang makulit kong tanong sa kanya.

"We're going home and get ready for our wedding. Our parents already waited for so long because of your childishness."

Tinamaan naman ako nang sabihan niya akong childish. Kasi totoo.

"Teka bat ang bilis naman ata!"

"Can't you just shut up midget and just accept me already! Wala ka ng magagawa at doon rin naman ang pupuntahan natin."

Mas binilisan naman niya ang pagdadrive kaya naman napakapit nalang ako bigla sa aking upuan.

"Pwede bang magdahan dahan ka naman sa pagdadrive."

"Ughh kahit ano nalang ba ay kailangan may sinasabe ka! I think I should teach you a lesson in the future."

"Anong teach you teach you a lesson pinagsasabi mo! Ako ang magtuturo sayo ng leksyon kapag kinasal na tayo baliw!" Ang sagot ko sa kanya.

"Oh really? Are you challenging me? Midget?"

"Bakit aatras ka na ba Zendo Alberto na may balat sa pwet!" Ang balik kong sagot sa kanya. Akala niya ata aatrasan ko pa siya. Kung sa mga magagandang bagay ay di ko siya nahihigitan eh sa pang-aasar naman siguro ay mahihigitan ko siya diba.

"Oh do you want to be personal sa pang-aasar? Baka umiyak kang bubwit ka kapag ako bumanat?"

Tila natauhan naman ako dahil mas marami pala siyang hawak na alas sa akin.

For pete sake pati ba naman sa larangan ng pang-aasar ay talo pa rin ako sa kanya!

Nakasimangot naman akong humarap nalang sa daan na tinatahak naman at naghintay nalang ako hanggang sa makarating kami sa aming destinasyon.

After 30 minutes ay nakarating din kami sa hacienda Alberto. Bumungad sa amin ang napakataas na gate ng kanilang lupain.

After itong bumukas ay tsaka naman dumiretso na kami papasok dahil nasa gitna pa ng hacienda ang kanilang pinaka mansion.

"Mag-ayos ka na ng sarili." Ang utos niya sa akin.

Ako ay tumingin naman sa side mirror at nag-ayos tulad ng sabi niya.

Bumaba na kami at bumungad sa amin ang butler nilang si Eddie at kinuha ang aming mga gamit. Ang isa naman nilang kasama sa bahay ay siya ng nagpark ng kotse ni Zen.

Bago naman kami pumasok sa loob ay agad ko naman siyang pinigilan gamit ng paghigit ko sa kanyang kamay.

"What?" Ang takang tanong niya.

"Fix yourself too." Ang sabi ko sa kanya dahil kanina pa ako asiwa sa kanyang namumutok na dibdib kaya ako na ang nagbutones nito sa kanya. Pagkatapos ay inayos ko naman ito na para bang pinlantsa ko ito gamit ang aking kamay.

"Done!" Ang sabi ko nang matapos ako at sakto namang tumingin ako sa kanya ay nagtama ang aming mga mata.

"So much for not wanting to carry my name but I think you're ready enough for acting like a wife of mine already." Pinamulahanan naman ako ng dalawang pisngi nang marealize ko ang sinabi niya.

Nakita ko pa muli siyang ngumiti sa akin.

"Let's go. They're waiting." Pagkatapos ay tsaka na niya ikinawit ang aking kamay sa kanya.

*****