Awtomatikong nawala ang ngiti sa labi ko nang pagbukas ko ng pinto ay bumungad sa akin ang nanlilisik nitong mga tingin.
Kahit na naramdaman ko ang panginginig ng tuhod ko ay pinili kong ihakbang ang mga paa ko patungo sa direksyon niya. Hindi ko inalintana ang masama nitong tingin bagkos ay hinawakan ko pa ang kamay niya para bisahan ito.
“Ma---”
Bago ko pa maidampi ang kamay nito sa aking noo ay marahas nitong winaksi ang kamay ko at buong lakas nitong pinadama sa akin ang bigat ng kamay nito.
Malakas na sampal ang pinatamo nito sa magkabilaang pisngi ko at damang-dama kong namula ito’t namanhid.
“Wala ka ba talagang utak ha?! Ano na naman itong kahihiyang dinala mo sa pamilya natin?! Hindi ka talaga nag-iisip!” galit na galit na bulyaw nito sa akin at ang mga daliri pa nito ay mar
