AZİZ
Bir adamın kalbi bir sözle nasıl yerinden oynarmış yeni yeni anlıyordum. Sevmek bir adamı nasıl deliye çevirirmiş gerçekten yeni keşfediyordum. Uyarı veren alarm sesiyle bahçeye çıkmıştım. Yeniden içeriye dönerken otelin kapısının önünde kalakalmıştım. Yüzümde koca bir sırıtma oluşmuştu. Otuz iki diş gülmek bu olsa gerekti.
“Ben senin o ağzını yerim,” derim keyif içinde.
“Öküzsün Aziz, yemin ediyorum öküzsün. İnsan devamını getiremiyorsa hiç olmadı ben de falan der. Bir öğretemedim.”
“Öğretirsin, onu da öğretirsin sen,” derken kapıdan içeriye girdim.
Meral Hanım bana doğru koştururken keşke telefonu kapatma imkanım olsaydı. Fakat konuşmanın öyle bir yerindeydik ki kapatırsan naneyi yerdim.
“O ne alarmıydı Aziz? Yangın çıktı sandım.”
“O kim?” dedi telefondaki sevgilim.
“Otopar
