My Doctor Husband

Chapter 20

Chapter 20

"Change your outfit," mariin niyang sabi nang makapasok kami sa loob ng sasakyan niya. 

"No," sagot ko at sinimangutan siya, wala naman masama sa suot ko ngayon, naka-skirt lang ako with crop top. Hindi naman ako nasisilipan a.

"Yes you will," giit niya. akala ko ba gusto n'ya akong halikan? Pumunta lang ba siya dito para pagpalitin ako ng suot? Hindi ba niya ako namimiss?!

"No, I won't," pagmamatigas ko.

"QUINZEL!" Tumaas na ang boses niya, he glared at me now.

"XYLEM! "Tawag ko rin sa pangalan niya. Naiinis ako dahil akala koko miss niya ako at pinapunta niya ako dito dahil gusto niya akong halikan, tsk! 

"Don't be so stubborn wife change it before I'll strip it off. " he said habang umiigting ang panga niya.

"Then do it. 'di mo'ko love?" I ask.

"Love, don't use that on me wife."He said habang unti-unti ng kumakalma ang mukha niya.

"Okay wag! nakakainis kana."Sabi ko sabay irap sa kanya.

"Fine,you can wear it now dammit."Sabi niya sa akin. Yey! 

"I love you, Yes i won."Sabi ko at pumalakpak. Habang siya naka-busangot na ang mukha niya habang naka-tingin sa akin.

"I'm just being understanding husband here. Oh God I hope I can manage my possessiveness and I can't kill those motherfuckers fuck."Bulong niya na narinig ko naman. 

"Nakaka-inis ka!"Sabi ko.

"What!?"

"Sabi mo g-gusto mo ako h-halik--"

"f**k! Kanina pa wife." He said at hinalikan ako sa labi. 

Shit! Mas masarap pa 'to sa kinain ko kanina. s**t! Sana everyday ganito. 

Nang bumitaw na siya ay tiningnan ako. " I really miss you wife," sabi n'ya. 

"Me too, hindi mo manlang ako ginigising pag pumapasok ka." Pagtatampo ko.

"Ayokong maabala ka pa wife." Sabi niya at tumunog ang cellphone niya at tiningnan niya 'to," Wife i need to go." Sabi niya at do'n ako sumimangot.

"Mag ingat ka, wag ka masyado mag pagod do'n." Sabi ko at hinalikan siya ulit sa labi niya. 

NANG makababa na ako ay kumaway ako sa asawa ko, kumaway din siya sa akin hanggang sa unti-unti ng mawala ang sasakyan niya. 

Tatalikod na sana ako upang pumasok na sa loob ng school nang may isang van na mabilis na tumigil sa harap ko at bigla nila akong pilit na pinasakay sa loob. s**t! Hindi 'to masaya.

"Let me go! f**k!" Sigaw ko pero wala yata ang security guard ng university namin at walang naka-kita sa akin. 

Hanggang sa tuluyan na nila akong naipasok sa loob ng van at pinaharurot na nila ang van. 

Kalma Zel wag mong ipakita sa kanila na takot ka. 

Tiningnan ko ang mga kumidnap sa akin. Oh! Really?! Hindi sila mukhang kidnaper.

"Anong kailangan niyo sa akin?" Tapang-tapangan kung tanong. Apat sila.

"Ask your stalker."Sagot ng nasa tabi ko at ngumiti! s**t! Ang gwapo naman yata nilang kidnaper.

"Stalker? Sino?"Naguguluhang tanong ko, meron akong stalker? f**k! Baliw ba siya at pinakidnap pa ako?

"The one besides you."Sagot ng isa.

Napatingin muli ako sa lalaking katabi ko ngayon na may hawak na cellphone. He's my stalker? Since when?

"Huwag mo akong tingnan ng ganiyan. Hindi ako."Masungit niyang sabi sa akin.

Naguluhan naman ako.

Sino pa bang katabi ko? Siya lang naman. Ang creepy!

"Turn to your left." Gamit ang cellphone niya ay tinuro niya ang direksyon sa may bintana nitong van, which is beside me.

There, I saw him outside

"That's your lunatic stalker."Sabi niya sa masungit na boses parin.

For a second, namilog ang mga mata ko sa gulat…at pagkamangha.

Shit! 

A man wearing a plain white shirt, wearing shades, and driving a roofless sports car…is my stalker?

Umiling ako.

Though tinted itong bintana ng van, nagulat ako nang sa gitna ng pagmamaneho ng sinasabi nilang stalker ko ay napalingon ito sa direksyon ko. As if he caught me looking at him.

Nakita ko din siyang ngumiti bago tuluyang nag-overtake ahead of us. Pinaharurot niya ang black roofless sports car niya, with such speed.

"You're lucky to have a stalker like him." Salita nung nag-da-drive.

"Be honored." Sabi naman nong nasa passenger seat.

"This is unbelievable…what's so good about you?" sabi ng nasa tabi ko. Ano pinapalabas niya na hindi ako maganda? Tsk! Bulag ka prii!

And what's with their compliments? Mukhang loyal na loyal sila sa lalaking 'yon para ipalabas na sa akin pa ata may mali. Ako na nga 'tong na kidnap.

"Who cares what I am to him?" muli nalang akong bumalik sa kanina kong pagkakasandal ng ulo dito sa bintana."Bakit niya ako pinakidnap?" tanong ko.

"I dunno, just ask him later dahil kami rin ay hindi namin alam."Sagot ng nagda-drive.

"Saludo ako miss sa'yo, hindi ka takot?" Sabi ng nasa likod ko. 

"Why would l? Hindi kayo mukhang masamang tao, tch!" Sagot ko.

"Don't worry makakauwe ka rin mamaya, hindi lang namin talaga mabasa ang utak ng kaibigan namin." Sabi ulit ng nasa likod ko.

"He's crazy, you know that Spiros!" Sabi ng nasa tabi ko. 

Nang dumating na kami sa mansion ng stalker ko daw, And those kidnappers stayed outside after dragging me here in his office.

Bumukas ang pinto ng office na 'to at ang paningin ko ay nasa lalakeng pumasok, f**k! Bakit naka-topless siya? Is he crazy?

"Who are you?" Agad na tanong ko, sumilay ang ngiti sa kaniyang labi. 

"I'm your husband." Sagot niya. What?! Baliw nga siya.

"Nababaliw kaba? Pa'no kita naging asawa? For you information may asawa ako at hindi ikaw 'yon. Kaya let me go. May klase ako." Sabi ko at inirapan siya. 

"So hindi mo pa alam?" weird niyang sagot. Ano bang kailangan kung malaman?

"May kailangan ba akong malaman? Pwede ba pauwiin mo na ako. Hindi kita kilala okay." Sabi ko at masama siyang tiningnan.

"Pinaglalaruan kalang niya." Sagot nanaman niya. 

"Wala akong pake sa mga sinasabi mo. Sinasayang mo ang oras ko." Sabi ko pero ngumiti lang siya. 

"I like you, matagal na." Sagot niya sa akin. s**t! Gwapo nga siya pero baliw na yata.

" And i don't like you." Sagot ko, sa sinabi kung 'yon ay parang nasaktan siya pero i don't care.

" At si kuya ang gusto mo?" Tanong niya at unti-unti ng napapawi ang ngiti niya.

"Sino ka ba talaga? Sinong kuya mo?" Sunod-sunod kung tanong, hindi naman yata kapatid ni Kerzen 'to dahil nag-iisa lang siyang anak. 

"Sinasabi ko sa 'yo ako ang asawa mo." Giit niya. Bakit ba palage nalang niya 'tong sinasabi. 

Kinakabahan ako sa lalakeng 'to.

"Naguguluhan ako." Sagot ko sa mahinang boses.

"I'm Xyke Lordcan Hidalgo, And your husband is my brother. At gusto kong malaman mo na ako ang asawa mo, hindi si Kuya." Na shock ako sa mga pinagsasabi niya. Dapat ba akong maniwala sa kanya.

"Are you crazy? Anong akala mo papaniwalaan kita?"Sabi ko habang masama siyang tiningnan." How dare you." Dinuro ko siya.

"Believe me or not, 'yon ang katotohanan." Sagot niya. May parte ng katawan ko na naniniwala sa kanya na nagsasabi siya ng katotohanan. May parte din ng katawan ko na hindi naniniwala. 

"Alam mong napilitan lang si Kuya na pakasalan ka, you don't know how kuya love his career." Sabi niya, hindi ko magawang sumagot dahil alam ko 'yon. I'm his fan.

"Ako ang asawa mo at hindi si Kuya." Sabi niya. 

"Kung ikaw nga ang asawa ko bakit hindi ikaw ang kasama ko sa harap ng Judge na 'yon?" Tanong ko.

"Dahil nakaratay ako sa hospital noon at dahil kailangan ng pamilya mo ang tulong ng pamilya ko ay si kuya na ang sumulpot sa kasal niyo dahil hindi ko kaya." Parang pinipiga ang puso ko sa mga naririnig ko. Bakit hindi sinabi ni Kerzen 'to.

"B-bakit ang balita nag-iisang anak lang si K-kerzen?" Tanong ko habang hindi mapigilang tumulo ang mga luha ko.

Naging malungkot ang mukha niya sa tanong ko.

"I-i dunno." Sagot niya sa malungkot na boses." Now i'm here, i claim what's mine." He said.

"Hindi mo ako pagmamay-ari." Sagot ko sa kanya.

"At sinong nagmamay-ari sa 'yo si kuya?" Mapakla niyang tanong sa akin.

"Kaya ako nandito upang sabihin sa'yo 'to at para hindi kana umasa pa. Alam mo ba kung bakit busy si kuya ngayon?" Tanong niya. Para akong sinasakal. 

"D-dahil sa trabaho niya." f**k! Please Kerzen Don't hurt me.

" You're wrong." Sabi niya. " Look at this."At ini-on ang tv sa harap ko. And i saw my husband talking with Evve. Masaya silang nag-uusap sa isang restaurant at mukha silang nagde-date.

Hindi totoo 'yan. Panaginip lang ang lahat ng 'to.

"Mahal ako ng asawa ko." 

"Wake up! Si Evve ang mahal niya." Tiningnan ko siya.

"Bakit mo sinasabi sa akin ang lahat ng 'to?" Tanong ko habang umiiyak.

"Dahil ayokong masaktan ka."

"Are you blind?! NASASAKTAN NA AKO NGAYON! CAN'T YOU SEE?!" Sigaw ko habang umiiyak.

"I'm sorry, masyado kalang talagang bulag sa pagmamahal kay kuya, kaya hindi mo na nakikita ang sarili mo." Sabi niya. "S-sana ako nalang." Bulong niya na narinig ko naman.

Ang sakit malaman na hindi pala niya ako totoong mahal, akala ko mahal na talaga niya ako? 

I was there but i was never enough. 

At mas masakit na pati mga magulang ko nagawa nila sa akin ang lahat ng 'to. Ganun nalang ba ako ka walang kwenta para gamitin sa negosyo nila? 

Wala ba akong puso para hindi masaktan? Hindi ba nila naisip na pag malaman ko ang katotohanan hindi ako masasaktan? Hindi bato ang puso ko? 

Pumayag si Xyke na umuwe ako, pero hindi ako dumeretso sa mansion ni Kerzen wala nang dahilan para bumalik pa ako do'n ginamit lang niya ako at pinaglaruan. Walang hiya siya. 

Wala ako sa sarili habang tumatawid sa napaka-habang kalsada. Bahala na! 

" She's crazy." 

"Masasagasahan 'yong babae, OMG!"

Nang marinig ko ang mga sigawan ay napa-tigil ako at too late dahil naramdaman kunalang ang sarili ko na tumilapon sa gilid at kumikirot ang ulo ko.

Shit! Katapusan ko na ba 'to? 

"Miss!"

"Oh my god!"

" Dalhin natin siya sa hospital!" 

"Wala tayong pera!" 

'Yon lang ang narinig ko at kinain na nang kadiliman ang buong paningin ko.

TO BE CONTINUE...

@Princepasigan