Sen Gelince (Amber Çiçeği)

13. Bölüm

gün önce...

Yazar ağzından..

Zafer, Oğuz'u kaçırdığı depoda saat sayıyordu. Parayı ödeyemeyecekler'inden çok emindi, artık Eylül onun olacağı için kendisini çok şanslı hissediyordu. Bu işin bu kadar kolay olacağı aklının ucundan bile geçmezdi..

Kızın o yeşil gözleri , sert tavırları, adeta büyülemişti kendisini. Deponun kapısının çalınmasıyla düşüncelerin den sıyrıldı. Kapı açıldığında karşısında gördüğü adama kaşlarını çatarak baktı. Görmeyi en son beklediği kişiydi karşısındaki.

"Adnan'ın adamı Samet değil bu,ne işi var bunun burada."

Diye kendi kendine konuştu. Hızla kendisini toplayarak dudağına sahte bir gülüş yerleştirdi.

"O Samet hangi rüzgar attı seni buraya.. Bu sebepsiz ziyaretini neye borçluyuz böyle."

"Kes! Laubalilik yapmayı bırak Zafer.. Duyduğuma göre sende bizim bir emanetimiz,varmış? Onu almaya geldim.. Bide para istemişsin,al buda paran .. "

Çantayı Zafer'e doğru attı Samet, Zafer bir an şaşırdı..

"Emanet derken! "

"Oğuz Sayan. Duyduğuma göre zorla alıkoymuşsun. Bu yaptığın Adnan beyin hiç mi, hiç hoşuna gitmedi. Sana da mesajı var. Eğer bir daha bu aileden birisine zarar gelirse,senden bileceğini ve biletini senden keseceğini de iletti. Gerisini de o anlar, zaten dedi."

"Sizin Sayan ailesiyle ne ilginiz var?"

"Orası seni bağlamaz. Fazla merak başa beladır, bilirsin. Hadi şimdi git getir çocuğu beni daha fazla oyalama. Ha unutmadan ayağını denk alsan iyi olur.. Çıkamaya cağın işlere de burnunu sokma. Sonra o burnun girdiği yerde kalır."

Zafer istese de cevap veremedi. Başına daha fazla iş açmak istemedi. Bir süre sonra çocuğu vermişti. Adnan'ın bu aileyle ilgisi neydi de bu kadar sinirlenmişlerdi. Zafer'in aklı almıyordu. Elindeki tek fırsatta gitmişti. Sinirden önündeki masaya tekme atıp ellerini sertçe saçlarından geçirdi..

"Her şey boka sardı.. Böyle bir fırsat ellerimden gitmemeliydi. Ne olursa olsun. Eylül benim olacak kim ne yaparsa yapsın. Benim olan bir şeyi kimse alamaz.. Bana hemen o Arif denen iti bulup getirin.." Kükrercesine bağırmasıyla adamlar telaş içinde oradan oraya koşmaya başladı. Yarım saat içinde Arif'i bulup getirmişlerdi. Sonuçta Arif'in takıldığı mekan belliydi. Gelir gelmez hemen Zafer'in önüne attılar. Arif'in ilk işi Zafer'in ayağına kapamak oldu..

"Affet abi ne olur. En kısa sürede getirecektim, paranı abi.."

Zafer sinsice gülmeye başladı.. Demek Arif'in daha olaylar dan haberi yoktu. Buda bir fırsattır diyerek planlarına devam etti.

"Tamam. Kes zırlamayı da kalk ayağa. Şimdi sana bir şans daha vereceğim. Senin bir üvey kızın varmış,duyduğuma göre."

"Evet! Var."

"Senden para istemiyorum. Bundan sonra da istediğin kadar kumar oynaya bilirsin. Çekler benden olacak. Ama bunların karşılığın da senden bir tek şey istiyorum."

Arif duyduğu sözlerle ağzı kulağına varmıştı.

"Şartın nedir peki?"

"Eylül'ü bana vereceksin. Ha yanlış anlama karım olarak istiyorum.."

Arif kahkaha atmaya başladı..

"O işi oldu bil sen. İster karın olarak al,ister metresin. Artık senindir. Yarın gel götür. "

"Eylül'e sormadan bu kadar kesin bir kararı nasıl verdin?"

"Ben varken ona söz düşmez."

"Hiçte öyle görünmüyor ama,inşallah dediğin gibi olur. Tek bir hatanda sülaleni kazırım senin Arif unutma. Şoför seni evine bıraksın. Nede olsa artık akraba sayılırız. "

Zafer planının bu kadar kolay olacağını zaten biliyordu. Arif gibi birinin hemen tav olacağına emindi..