الفصل الخامس
1142 Words
الفصل الخامس:
( بعد ما محمود راح صلى هو و والده و طلعوا من المسجد والد محمود حوطه بين ايديه و قال له) .
* والد محمود (تعرف يا محمود انا هحاول دائما ان اساعدكم على قد ما اقدر طول ما انا بشتغل فى الشركه هحاول احسن حياتنا و اضمن ليكم مستقبل حلو ليك انت و اخواتك و احاول اساعد اخويا و بنات عمك ) .
* محمود : و انا هساعدك يا بابا و هذاكر و هطلع شاطر و هشتغل و اساعدك .
* والد محمود : يارب يا محمود ربنا يعطينى العمر و اقدر اشوفك كده و انت راجل اعتمد عليك و ابقى مطمن عليك و مسنود بيك انت و اخواتك و اكون مطمن على اخواتك البنات و بنات اخويا نفسى اخليهم مش محتاجين حاجه و ربنا يقدرنى و اعمل كده و لو ما عرفت و موت عاوزك تعمل و بكده بعدها اقدر اموت بسلام .
* محمود " بعيد الشر يا بابا ربنا يعطيك العمر و تقدر تفرح بيه و بأخواتى و بنات عمى و تقدر تعمل ليهم كل الا محتاجينه و تطمن عليهم يا بابا ".
* والد محمود ( يارب يا محمود يلا نروح نشوف امك خلصت اكل و لا لا لان بطنى بتصوصو اووى) .
* محمود : يلا يا بابا و انا كمان جعت و محمود اتشعلق فى حضن ابوه لحد ما وصل البيت.
* بعد عشر دقائق :
( و صل محمود و والده للبيت و لما دخل محمود البيت قال ) .
محمود : الله يا ماما ايه الريحه الحلوة دى دا ريحه البيت بقت حلوة اووى .
والده محمود ( خد يا محمود اعطى الطبق دا لى مرات عمك ) .
محمود : بس ليه يا ماما دا هما لو احنا ما عندنا حاجه ما بيرضوا يعطونا اى حاجه من عندهم مع ان بيبقى عندهم كتير .
* والده محمود :
عيب يا محمود روح اعطي طبق اللحمه بالبسله ليهم دا علشان بنات عمك و اوعى توقعه و انت نسيت عمك دائما بيجيب لنا حاجات كثير لما يكون معه فلوس و اهوا يا ابنى حاله من حالنا.
محمود : طيب يا ماما انتى عندك حق عمى بيجيب كل حاجه لنا حلوة.
( ذهب محمود الى بيت عمه و هو البيت المجاور لى منزلهم) .
* دق دق :
* مرات عم محمود : مين .؟
* محمود : انا محمود يا مرات عمى .
* مرات عم محمود : خير عاوز ايه النهارده .
* محمود (مش عاوز حاجه افتحى الباب ماما جايبه ليكم اكل ) .
* مرات عم محمود " و بمناسبه ايه بأماره ما عندنا اكل اكيد امك جايبه بطاطس و لا اى حاجه علشان ارجع الطبق مليان ".
* محمود : ما تقلقى يا مرات عمى و قمت بكشف الطبق و قتها و قولت لها ماما جايبه لحمه و بسله الف هنا و صحتين و عافيه .
* مرات عم محمود (لحمه غريبه سرقتوها منين ) .
* محمود : احنا مش بنسرق حاجه بابا اشتراها لنا سلام انا همشى الوقتى هروح اتغدا .
مرات عم محمود ( و لا يا زمن هنشوف حاجات اخيرا اللحمه دخلت بيتهم و هيتقنعروا علينا) .
عم محمود : مين الا ايجى يا توحه .
مرات عم محمود ( دا محمود ) .
عم محمود : و اقفتى الا ولد برا ليه .
مرات عم محمود : دا مشى.
عم محمود : طب ما قولتى ليه يتغدا معانا ليه .
مرات عم محمود : يتغدا ايه يا حاج محمود دا عاملين لحمه النهارده و قال ايه جايبين لنا طبق بسله و لحمه .
عم محمود ( ربنا يوسع عليهم و يرزق اخويا محمد من وسع ) .
مرات عم محمود : بس مش غريبه دى يا محمود دا كانوا مش عندهم رغيف عيش مرة واحده لحمه .
عم محمود : اصل محمد ربنا رزق بشغل حلو و بإذن الله يقدر ربنا يفرحه و يرزقه علشان العيال دول كانوا يا عينى جعانين و انا والله لو كان عندى حاجه كنت اعطيتها ليهم بس انا عامل باليوميه و عندى بنات .
مرات عم محمود : اه دا الناقص تعطيهم نص اليوميه علشان نقعد احنا و البنات جعانين المفروض تاخد الفلوس الا عليهم .
عم محمود : دا مهما كان اخويا سندى لو حصل ليه حاجه هيخلى باله منك و البنات و الفلوس الا اخدها اعطاها ليه النهارده و انا رفضت و هو اصر عليه حتى اللحمه الا انتى طبختيها النهارده و لبس البنات دا هو الا جايبهم ليهم .
مرات عم محمود : ياااه يا حاج و ما قولت ليه ليه دا انا قولت لى محمود كلام و حش زمانه زعل .
عم محمود : ليه بس تعملى كده .
مرات عم محمود : هعمل ايه بس بزعل علشان البنات خايفه لو فى لحظه لقدر الله حصل حاجه ليك يا خدوا البيت بتاعنا .
عم محمود : حرام عليكى اخويا عمرة ما هيعمل كده دا هيخلى باله منهم اكتر منى .
مرات عم محمود : اهوا الا حصل هقولك بس نعمل ايه انا جبت حاجات اعمل كيكه لما اعملها انزل منها ليهم .
عم محمود : كويس نزلى منها و فرحى العيال و نبقى نروح نقعد معاهم شويه .
مرات عم محمود : طيب يا محمود .
* ( فى المساء قام عم محمود بالذهاب هو و زوجته و أعطوا لى لاولاد قطع من الكيكه و اصبحوا يتكلمون معا عندما عرفت زوجه عم محمود ان محمد اخوة سيستلم بيت غارت منهم و أصبحت تحقد عليهم لان حالهم سيكون افضل من حالها و حال زوجها ) .
والد محمود : ايه رأيك يا ام محمود نبيع البيت بدل ما هنأخد شقه .
ام محمود : لا يا محمد سيب البيت اهوا لى الزمن حتى لو هينفعنا علشان الولاد .
ام محمود : طيب جهزى هدومنا و هدوم العيال علشان هنروح الشقه بكرا .
والده محمود :
طيب هجهزها من الوقتى .
والد محمود : و عاوز اقول ليكى حاجه .
والده محمود : قول .
والد محمود : انا عاوز اعطى جزء من الفلوس لى اخويا علشان البنات زى ما ربنا وسع علينا و كريمنا نوسع عليهم .
والده محمود : عندك حق يا ابو محمود كنت هقول ليك دا اخوك يا ااا ما وسعها علينا ربنا يوسع عليه و يرزقه علشان البنات .
* فى اليوم التالى :
( قام والد محمود بحمل الشنط و توديع اخوه و البنات و قاموا بقفل البيت و ترك ظرف لى اخوة و ذهب هو و الاولاد الى البيت الجديد ثم ذهب لى العمل ) .
* محمود : ماما هو بجد الشقه دى بتاعتنا .
* والده محمود: اه يا حبيبى .
* محمود : دا الشقه حلوة اووى بس يا ماما هتبقى بعيده عن المدرسه .
* والده محمود : اه هى بعيده بس مش هنقدر ننقل منها علشان الفلوس مش هينفع نصرفها كلها لازم نعمل احتياط و نشيل فلوس على جانب .
* محمود : طب هروح و انا و ياسمين ازاى المدرسه .
* والده محمود : هاخدك انت و ياسمين و نركب مواصله لى المدرسه و بعدها انزل اشترى خضار علشان المنطقه هنا غاليه اووى .
* محمود : طيب يا ماما .
- Writer
