Glase Point of View
Nang makarating na kami sa sementeryo ay tulog pa rin si Krizza. Kinarga na lamang ito ni Kellix habang naglalakad kami patungong puntod ni Kizza. Napahinto ako sa paglalakad at parang aatras ako. Sa totoo lamang ay nahihiya ako s ina ni Krizza.
Nilingon ako ni Kellix nang mpansing wala na ako sa tabi niya. Napalunok ako ng sariling laway saka napayuko. Nakita ko nalang ang paa niya na malapit sa akin, siguradong siya’y nasa aking harapan na.
“Glase, m-may problema ba?” tanong niya at inangat ang paningin ko sa kaniya.
“Nakakahiya lang kasi kay Kizza,” sagot ko at bumuntonghininga.
“It’s okay, I understand but I want us to talk with my daughter in front of my late wife. Gusto kong sabihin sa kaniya ang lahat bilang pagpapaalam sa kaniya. Saka nais ko rin siyang p
