02 ขอคนซิง
989 Words
02 ขอคนซิง
@คาสิโน
"มึงแน่ใจนะว่าไอ้เชี่ยไทป์พาอีเจนมาที่นี่จริงๆ"
'กันต์' หรือเพื่อนเรียกสั้นๆว่า 'กัน' เอ่ยถามขึ้น เขาเป็นชายหนุ่มหน้าตาดีพกพาความสูงถึง 188 เซ็นติเมตร มีดีกรีเป็นถึงอดีตเดือนมหาวิทยาลัย เขาอยู่ในแกงค์หนุ่มฮอตประจำมหาวิทยาลัย และที่สำคัญผู้ชายแกงค์นี้ปากหมาทุกคนแต่มันก็ไม่ได้ทำให้เสน่ห์ของพวกเขาลดลงเลย เพราะมีผู้หญิงเข้าหาไม่ขาดสาย ชนิดที่เรียกได้ว่าหล่อเลือกได้กันทุกคนเลยทีเดียว
"เออ! อีเจนมันส่งข้อความมาบอกกูว่าเชี่ยไทป์พามันมาที่นี่"
"กูล่ะปวดหัวกับสองผัวเมียคู่นี้จริงๆ" กันยืนหัวฟัดหัวเหวี่ยงอยู่หน้าเค้าท์เตอร์แลกชิป เจนิสกับไทป์เป็นเพื่อนที่แอบแซ่บกัน ไม่รู้ว่าเจนิสไปทำอะไรให้ไทป์โกรธมันถึงลากมาที่นี่ เขากับเรย์จึงตามมาเพราะกลัวว่าไทป์จะทำอะไรแผลงๆกับเจนิส
"นั่นไงไอ้ไทป์!"
ตึก! ตึก!
"มึงพาอีเจนมาทำอะไรที่นี่!" กันถามขึ้นอย่างไม่พอใจ เวลานี่มันควรเป็นเวลานอนปะวะ!
"มาดัดสันดาน"
"แน่ใจหรอว่าทำแบบนี้แล้วมันจะไม่โกรธ" เรย์ถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง
"แล้วใครบอกให้มันไปจูบไอ้เชี่ยนั่น!"
"พวกมึงนี่งอนกันไปงอนกันมา เดี๋ยวแม่งก็ตีกันอีกหรอก"
"เชื่อมือกูเถอะ กูไม่มีทางแพ้" ไทป์กระตุกยิ้มแล้วหันไปแลกชิปกับพนักงงาน
"แลกเท่าไหร่ครับ"
"ผู้หญิงชุดดำที่อยู่ในตู้ แลกได้เท่าไหร่"
"..." พนักงานประเมินเจนิสตั้งแต่หัวจรดเท้า "ห้าแสนครับ"
"ดีล! ผมแลกชิปตาย"
"เฮ้ย! เอาจริงหรอวะ" กันรีบเข้ามาห้าม ไทป์แลกชิปตายถ้าแพ้ไม่สามารถแลกกลับมาเป็นเงินได้
นั่นหมายความว่าถ้าแพ้เจนิสก็จะถูกมาม่าซังส่งไปให้ลูกค้า แบบนี้ก็เท่ากับว่าไทป์กำลังจะทำให้เจนิสขายตัว ซึ่งเพื่อนๆเองก็ไม่เห็นด้วย รู้ว่าโกรธแต่ก็ไม่ควรทำแบบนี้
"เออ! กูจะสั่งสอนมัน"
"กูเตือนมึงแล้วนะไทป์"
"ไม่ต้องห่วง ยังไงคืนนี้กูก็ต้องพามันกลับ"
กันกับเรย์ยกมือลูบหน้าด้วยความชั่งใจกับความคิดพิเรนของเพื่อน แต่ก็พอมีแผนสำรองอยู่บ้าง หากไทป์แพ้พนันกันกับเรย์จะเป็นคนซื้อเจนิสออกมาในราคาห้าแสนบาทแล้วจะไปเรียกเก็บบิลกับไทป์ทีหลัง!
"แม่งเอ้ย ผัวก็ประสาท! เมียก็ประสาท!" กับบ่นพรึมพรำ ในระหว่างนั้นจู่ๆก็มีพนักงานสาวสวยเดินเข้ามาเกาะแขนของกันอย่างถือวิสาสะ
"คุณผู้ชายมาคนเดียวหรอคะ"
"มากับเพื่อนครับ" กันตอบอย่างไม่สบอารมณ์เพราะตอนนี้โมโหเรื่องไทป์กับเจนิสอยู่
"งั้นเชิญทางนี้เลยค่ะ"
"ไม่ครับๆ ผมรอเพื่อนอยู่" กันพยายามแกะมือสาวสวยออก เธอพยายามใช้หน้าอกเบียดต้นแขนกัน "เรย์ช่วยกูสิวะ!"
"เอามันไปเลยครับ ไอ้เนี่ยเงินหนาเปย์หนัก"
"ไอ้เชี่ยเรย์!!"
"มาชมสิ่งที่น่าสนใจซักครู่นะคะ"
"ผมบอกว่าไม่ก็คือไม่ครับ"
"แย่จริง" สาวสวยแกล้งมุ้ยหน้า "อิฉันก็คิดว่าคุณจะเป็นผู้ชายรักสนุกซะอีก"
"ผมเป็นคนแบบนั้นครับ แต่ตอนนี้เพื่อนผมมีปัญหาอยู่"
"อย่าห่วงเพื่อนเลยนะคะ ฉันรู้ว่าคุณเองก็ต้องการ" สาวสวยจีบปากจีบคอยั่วยวนอีกรอบ ก่อนใช้หน้าอกเบียดต้นแขนของกัน เธอปรายตามองอย่างยั่วยุ แต่มันชั่งน่ารำคาญในสายตาของกันเพราะเขาเองมีคู่ควงค่อนข้างเยอะ แต่เพื่อตัดความรำคาญ
"ก็ได้ครับผมจะไปกับคุณ แต่ผมไม่รับปากนะว่าจะใช้บริการ"
"ไม่ซื้อไม่ว่าขอแค่คุณเยี่ยมชมสินค้าก่อน"
เรย์หัวเราะคิกคักเมื่อสาวสวยลากกันไปยังโซนที่มีสาวสวยนั่งหน้าตู้กระจก เบื่องหลังของคาสิโนแห่งนี้คืออะไรใครๆก็ทราบดี มันคือสวรรค์ของเหล่านักท่องราตรี บางคนก็มาเสี่ยงดวง แต่บางคนมาเพื่อปลดปล่อย
กึก!
กันเดินมาหยุดอยู่หน้าตู้กระจกพรางทำหน้าเบื่อหน่าย ไม่เห็นมีใครเข้าตาซักคนเลย
"จะรับคนไหนดีคะ"
"..." กันสูดลมหายใจเข้าลึกๆแล้วตอบไป "ไม่รับครับ ไม่ชอบ ไม่มีใครถูกใจ!"
"แต่น้องๆเขาอยากดูแลคุณนะคะ"
โอ้ยย! อิเจ๊นี่ตื้ออยู่ได้ วันนี้ไม่มีอารมณ์ ไม่หิวโว้ยยยยย!!
"งั้นเอาคนที่ซิงมาให้ผมหนึ่งคน" กันตอบไปอย่างส่งๆเพราะมั่นใจว่าผู้หญิงที่ทำงานแบบนี้ร้อยทั้งร้อยผ่านผู้ชายมาแล้วทั้งนั้น!
"คุณได้สิทธิ์นั้นเดี๋ยวนี้ค่ะ" สาวสวยกระตุกยิ้มมุมปาก ก่อนเรียกพนักงานไปพาตัวใครบางคนออกมาจากตู้กระจก
"จะย้อมแมวล่ะสิ"
"ถ้าย้อมแมวปรับได้เลยสิบเท่า"
"ผมจะรู้ดู! ว่าแต่คนที่คุณจะเอามาให้ผมราคาเท่าไหร่"
"หนึ่งล้านค่ะ"
"ฮ้ะ!! อะไรนะ! นั่นคนหรือรถ!" บ้าบอจริงๆ นี่เขาต้องเสียเงินล้านหนึ่งเลยหรอ ปกติสามพันต่อคืนยังดีกว่านี้เลย แต่ในเมื่อตกลงไปแล้วมันก็ถอนคำพูดไม่ได้ปะวะ
"แม่ของเธอขายเธอในราคาหนึ่งล้านบาท ทางเราจำเป็นต้องขายราคานี้ค่ะ"
"เออๆ ไปเอามา แต่ถ้าย้อมแมวล่ะก็..คุณต้องเสียค่าปรับให้ผมสิบเท่า!!"
"ได้เลยค่ะ คุณผู้ชาย ^^"
- Writer
