ภูผาก้มลงอ่านเอกสารในมืออีกครั้งในขณะที่ยืนรอบิดาอยู่ที่หน้าโรงแรม วันนี้ชายหนุ่มแต่งตัวในชุดสูทเต็มยศเพื่อเตรียมตัวเข้าบริษัทพร้อมกับปราณและผู้จัดการสาขาตามที่ได้นัดแนะกันเอาไว้ หลังจากความพยายามอย่างหนักทำให้งานการสืบหาหลักฐานของเขาเสร็จลงไปอย่างรวดเร็วกว่าที่คิดมาก ชายหนุ่มเงยใบหน้าขึ้นเพื่อกำชับแผนการกับผู้จัดการสาขาถึงเรื่องการวางแผนจับกุมพนักงานที่ทุจริตอีกครั้งให้มั่นใจว่าคนกลุ่มนั้นจะไม่สามารถตอบโต้หรือหาทางปฏิเสธได้
“ภู” ปราณทักทายบุตรชายอย่างดีใจแล้วสวมกอดหลวมๆ ก่อนจะปล่อยมือ
“เยี่ยมมากเลยภู ที่ลูกสามารถรวบรวมหลักฐานได้เร็วขนาดนี้ พ่อเห็นเอกสารทั้งหมดแล้ว คนพวกนั้นดิ้นไม่หลุดแน่” ปราณชื่นชมสีหน้าพอใจ “ลูกคงจะเหนื่อยมาก ขอบใจมากนะภู”
“ไม่เป็นไรหรอกครับพ่อ ผมแค่ไม่อยากให้เรื่องแบบนี้ยืดเยื้อนานจนเกินไปครับ” ภูผาตอบอย่างฉะฉาน ท่าทางของเขาของเขายังคงเฉียบขาดแม้จะมีความอิดโรยแฝงอ
