CHAPTER 29
“Gising na, Aya!"
Morning came, and it felt different from what I used to be. Magaan sa pakiramdam na magising sa maaliwalas na umaga- iyong nasa probinsya ka at walang iisipin na trabaho.
The evening ended last night with clear thoughts with Immanuel. Wala na akong problema ngayon— hindi ko na nakekwestyon ang lugar ko sa kaniya. It felt surreal and I can’t help but to be happy.
Lumabas na ako nang maamoy ang niluluto ni Mama sa kusina.
"Kanino 'tong galing mga bulaklak?"
There’s a bouquet of flowers at the table. Sa babaeng kapatid ko ba ‘to? Babagsak na ang bagyo pero pinili niya pang maglandi!
"Ma ha! sabihan mo 'yang si Amelia! Kebata-bata pa eh lumalandi na!" asik ko, dahil hindi pa gising si Amelia na katabi ko kagabi matulog.
Narinig ko namang tumawa si Mama. "Na
